De Gerefomeerde Gemeenten in Nederland (GGiN) zijn ontstaan in 1953 na een scheuring in de GerGem. Aanleiding voor de GGiN om de GerGem te verlaten, vormde een leerverschil rond het 'aanbod van genade'. Over het verschil tussen beide kerken zei ds. C. G. Vreugdenhil eerder: "Een wezenlijk verschil is dat de GGiN leren dat er geen welmenend aanbod van genade is en de GerGem dat wel leert. Juist door dat aanbod worden de hoorders van het woord schuldig gesteld als ze blijven in het ongeloof."

De onlangs overleden GerGem-predikant M. Golverdingen liet in 2016 aan de hand van zijn boek Geschiedenis van een scheuring zien dat de schuld van de kerkscheuring niet alleen bij de GGiN lag. Hierover zegt Hoogerland: "In 2008 heeft onze synode erkend dat er formele fouten zijn gemaakt; ik had graag gezien dat we als kerkverband echt schuld hadden beleden."

Een jaar na het verschijnen van het boek van Golverdingen ging de GerGem door een zware periode. Plotseling kwam er vorige week een einde aan het leven van gereformeerde gemeente-predikanten ds. L. Terlouw (63) en ds. P. Melis (67). Ook predikantsvrouw N. Neele-van Delft (53) stierf plotseling. Bij de zustergemeenten in Canada en Noord-Amerika overleden in korte tijd student G. E. Bron (55) en ds. P. L. Bazen (75).

Volgens Hoogerland is het plotselinge overlijden van deze mensen geen toeval. "Er waren broeders die zich afvroegen wat de Heere ons daarmee te zeggen had, maar het antwoord hoorde ik niet. (..) Aan het komende geslacht, dat opgroeit in een wereld vol verwarring, laten we een verdeelde kerk als erfenis na." De predikant uit Rotterdam wil zich daar niet bij neerleggen.

Lees het volledige interview met ds. Hoogerland in het Reformatorisch Dagblad.