In aanloop naar Pasen sta ik met lege handen: wie vult ze?

In deze column blikt dr. Piet van Midden verbindt hij verdriet met de gebrokenheid van onze tijd. Tussen oorlog, ziekte en zijn eigen pijn klinkt de vraag: wat betekent Pasen nog werkelijk? Vanuit de Bijbel en zijn eigen leven zoekt de predikant naar troost, herkenning en hoop.
Op 31 maart 1971 overleed mjjn broer. Een vrachtwagen was over hem heen gereden. Mijn lievelingsbroertje was kansloos. Een paar dagen later stonden wij verslagen om zijn graf. Mijn vader sprak. Het kwam uit zijn tenen, maar toch. Hij sprak de talloze studenten die op de uitnodiging afgekomen waren toe. Ik weet nog zijn openingszin: "Lieve mensen, over een paar dagen is het Pasen." Nou en… Pasen. Op Paaszondag zouden we zingen ‘Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan.’ Maar mijn keel voelde alsof die was dichtgeknepen.































Praatmee