In de woning, waar de armoede duidelijk zichtbaar is, vertelt moeder Elona het verhaal van haar zoon. “Hierbinnen en rondom het huis speelde het grootste gedeelte van Egi’s leven zich af. De afstand tot voorzieningen is groot. We zijn uren onderweg. Daarbij zijn de vervoerskosten hoog dus even naar de stad voor boodschappen of specifieke zorg doen we niet zomaar. Mijn man heeft tijdelijk werk net over de grens, in Griekenland. Hij verdient weinig. En hoewel er veel zorgzame mensen om ons heen staan, is er weinig tot geen begrip voor een jongen als Egi. Daarin staan we echt alleen.”

Begeleiding en ondersteuning
De lokale partnerorganisatie van Kom over en help bezoekt met zorgprofessionals gezinnen die in een afgelegen gebied wonen. Zij zorgen niet alleen voor een diagnose maar geven ook therapie en begeleiden ouders in de opvoeding van hun kind. Verder bieden zij ondersteuning bij het aanvragen van de nodige overheidssteun.

Ook Egi kreeg de therapie die hij nodig had. Elona: “We zagen hem veranderen. Hij begon beter te praten, herkende mensen en voorwerpen. Na verloop van tijd werkte hij steeds beter mee en leerde hij zich beter concentreren. Na drieënhalf jaar therapie ging Egi naar de basisschool. Iets wat zonder therapie nooit had gekund…”

Plek in de maatschappij
Elona strijkt met een liefdevol gebaar langs de wang van haar zoon. “De zorgen om Egi zijn niet weg, maar er is iets belangrijks bij gekomen: hoop. De steun die we kregen, heeft niet alleen zijn leven, maar ook het onze veranderd. Het is onze grootste wens dat Egi de basisschool afmaakt, nog zelfstandiger wordt en een plekje in de maatschappij zal vinden. Een omgeving waarin hij bijzonder wordt gewaardeerd om wie hij gewoon is.