Het onderzoek werd uitgevoerd door een team van Israëlische en Duitse archeologen. Negentig procent van de gevonden kinderen zou jonger zijn geweest dan vijf jaar, en meer dan zeventig procent zelfs jonger dan twee jaar. Slechts enkele resten zijn van oudere kinderen of jonge volwassenen. De begraafplaats dateert uit de tijd van het Perzische rijk, zo’n 2.500 jaar geleden. In die periode stond het gebied van Juda onder Perzisch bestuur. De archeologische vindplaats Tel Azekah bevindt zich in de Shefela, het glooiende laagland tussen de kustvlakte en het bergland van Juda.

Geen sporen van geweld
De onderzoekers vonden geen sporen van geweld, maar ook geen tekenen van brand, verwondingen of offers. Ook lijkt het niet te gaan om één ramp, zoals een ziekte of oorlog. In plaats daarvan denken de wetenschappers dat de put lange tijd is gebruikt. Mogelijk zelfs wel honderd jaar.

De onderzoekers vermoeden dat deze waterput speciaal bestemd was voor baby’s die stierven voordat zij gespeend waren. In die tijd kregen kinderen vaak pas na twee of drie jaar vast voedsel. Volgens de onderzoekers werden zulke jonge kinderen nog niet gezien als volwaardige leden van de samenleving. Daarom kregen zij geen eigen graf zoals volwassenen.

Verwijzing naar de Bijbel
De leider van het onderzoek verwijst naar verhalen uit de Bijbel. In 1 Samuel blijft de jonge Samuel bij zijn moeder totdat hij gespeend is. Ook in Genesis wordt verteld dat Abraham een feest gaf toen Isaak gespeend werd. Deze voorbeelden laten zien dat het moment van spenen belangrijk was in het leven van een kind.

De vondst helpt mogelijk een oud raadsel op te lossen. Bij eerdere opgravingen in het gebied werden namelijk weinig resten van baby’s gevonden. Nu lijkt duidelijk waarom.

De onderzoekers hopen met verder DNA-onderzoek meer te leren over de kinderen en hun families. Deze vondst geeft een bijzonder inkijkje in het leven en sterven van jonge kinderen in Bijbelse tijden.