De pagina’s hoorden bij een oud boek dat bekendstaat als 'Codex H'. Dit manuscript bevatte een van de oudste verzamelingen van de brieven van Paulus. In de middeleeuwen werden de pagina’s hergebruikt voor andere boeken. Daardoor raakten ze verspreid en leek de inhoud voorgoed verloren.

Met nieuwe technologie konden onderzoekers de tekst toch zichtbaar maken. “De doorbraak kwam doordat we wisten dat de pagina’s ooit opnieuw beschreven waren”, legt een onderzoeker uit.

Door speciale lichttechnieken werd een soort “schaduwtekst” zichtbaar: afdrukken van de oorspronkelijke tekst die met het blote oog niet te zien zijn. “Zo konden we verborgen tekst terughalen die eigenlijk niet meer bestond”, zegt het onderzoeksteam.

De ontdekking betekent niet dat er nieuwe delen van de Bijbel zijn gevonden. De teksten waren al bekend. Een deskundige legt uit: “Het gaat niet om nieuwe verzen die we nog niet kenden. Het zijn verzen die al in de Bijbel staan, maar die we nu ook in dit oude manuscript terugzien.”

Meer inzicht in de Bijbel
Toch is de ontdekking bijzonder. De pagina’s laten zien hoe christenen in de eerste eeuwen de Bijbel lazen en begrepen. Zo blijken hoofdstukindelingen en volgordes soms anders te zijn geweest dan in de huidige Bijbel. Ook bevatte het manuscript hulpmiddelen om de tekst beter te begrijpen, zoals uitleg en verwijzingen naar het Oude Testament.

Volgens onderzoekers helpt deze vondst om beter te begrijpen hoe Gods Woord door de eeuwen heen is doorgegeven. “Dit geeft ons een uniek inzicht in hoe de Bijbel werd gebruikt en bewaard”, zegt een van hen.