Pyle heeft als internist meer dan 30 jaar gewerkt in de Verenigde Staten en Rwanda. Regelmatig zag ze hoe stervende patiënten plotseling hun ogen openden, Jezus' naam uitspraken en een glimp van de hemel leken op te vangen. Ze herinnert zich een patiënt die dagenlang bewusteloos was en opeens rechtop ging zitten, applaudisseerde en uitriep: "Jezus, Jezus!" voordat hij zijn laatste adem uitblies.

"Veel mensen bidden om een wonder", zegt Pyle, "maar niet alle gebeden worden verhoord zoals wij hopen. Toch is er één gebed dat altijd een wonder brengt: het gebed van bekering." Pyle benadrukt dat het nooit te laat is om Jezus aan te nemen, zelfs niet op de laatste momenten van het leven. "Zelfs in een onbewuste toestand kan Jezus nog steeds iemand bereiken", zegt ze.

Een persoonlijke geloofsreis
Pyle's eigen geloofsreis begon pas later in haar leven. Haar man, die eerst niets van God wilde weten, kreeg een intense geloofservaring waarin hij de duisternis van de hel zag en alleen nog de woorden uit zijn jeugd kende: "Iedere knie zal zich buigen, elke tong zal belijden... Heer, red mij!" De bekering van haar man was zo indrukwekkend dat Pyle aanvankelijk dacht dat hij door een psychische crisis ging. "Ik liet hem zelfs testen", grapt ze. Maar twee jaar later kwam ze zelf tot geloof.

In haar werk als arts ziet Pyle een opvallend verschil in hoe mensen sterven. Sommige stervenden ervaren angst en onrust, terwijl anderen juist vrede en rust uitstralen. "Ik heb patiënten zien praten met overleden geliefden, zich zien klaarmaken voor een reis of zelfs gehoord hoe ze de hemel beschrijven voordat ze sterven", zegt ze. Dit noemt ze ‘Near Death Awareness’; een teken dat iemand klaar is om Jezus te ontmoeten.

Christelijk perspectief op euthanasie
Pyle waarschuwt voor de groeiende steun voor euthanasie en hulp bij zelfdoding, iets wat zij ziet als een gemiste kans op geestelijke verzoening en familiehereniging. "Er is iets moois in het natuurlijke stervensproces", zegt ze. "Ik heb gezien hoe mensen tijdens hun laatste momenten anderen tot geloof brachten. Een goed sterven is niet alleen een gebeurtenis, het is een manier van leven."

Leven in de verwachting van de hemel
Met haar boek wil Pyle kerken en gelovigen toerusten om in geloof en vertrouwen aan de slag te gaan met stervensbegeleiding. Ze moedigt christenen aan om niet bang te zijn voor de dood. Volgens haar mogen ze vooral uitkijken naar een ontmoeting met Jezus.

"Elke dag leef ik met de verwachting van de hemel", zegt ze. "Ik verwacht dat God iemand op mijn pad brengt met wie ik het Evangelie mag delen. Ik leef in verwachting van Jezus' terugkeer, en dat brengt vreugde. Ons leven hier is tijdelijk, maar de hemel is eeuwig. Laten we leven in de vreugdevolle verwachting van wat komen gaat!"