Deze wijziging is een onderdeel van de modernisering van de eed, waarbij de politie stelt dat iedere agent de hulp van zijn of haar "opperwezen" moet kunnen inroepen voor wijsheid en kracht in het werk. De verandering is niet volledig nieuw: sinds 1916 kunnen militairen de eed afleggen op hun eigen geloof, en provinciale en gemeentelijke ambtenaren hebben al langer de ruimte om hun geloof te betrekken in de eed. Toch roept deze wijziging in de politie-eed vragen op.

SGP-Kamerlid Diederik van Dijk stelt in zijn Kamervragen dat de wijziging niet goed is gecommuniceerd en dat de politiek hierover beter geïnformeerd had moeten worden. Hij vraagt zich af of het wel verstandig is dat de politie, in tegenstelling tot andere overheidsorganisaties, een afwijkende aanpak kiest. Van Dijk vraagt zich ook af wat de gevolgen zijn voor de geloofwaardigheid van de eed, nu iedereen zelf mag bepalen op welke godheid men zweert en vertrouwt. Hij suggereert dat de wijziging de traditionele betekenis van de eed ondermijnt.

De hoofdredactie van het Reformatorisch Dagblad onderstreept dit punt, met de stelling dat de eed een bijzondere betekenis heeft juist omdat God wordt aangeroepen als getuige. Deze oproep van God geeft de eed een diepere waarde dan een eenvoudige belofte, waarin men enkel zijn eigen integriteit inbrengt. Het veranderen van de eedsformule naar iets wat aansluit bij elke persoonlijke overtuiging zou volgens critici kunnen leiden tot een verwatering van de morele basis van de eed.

Desondanks verdedigt de politie de wijziging. "Wij willen dat iedereen die in Nederland woont zich welkom voelt bij de politie”, aldus een woordvoerder. De politie benadrukt dat de christelijke traditie blijft, maar er is ruimte voor andere geloven. De bedoeling is om de politie inclusief en toegankelijker te maken voor iedereen, ongeacht hun religieuze achtergrond.