Hoewel vrouwen al sinds 1994 priester kunnen worden en sinds 2014 ook bisschop, bleef de functie van aartsbisschop van Canterbury altijd in handen van mannen. Mullally doorbreekt nu die traditie. Haar benoeming wordt formeel bevestigd tijdens een ceremonie in maart 2026. Zij volgt Justin Welby op, die vorig jaar terugtrad na jaren van kritiek rond het omgaan met misbruikzaken.

Een ongebruikelijke achtergrond
Mullally was jarenlang werkzaam in de gezondheidszorg. Als Chief Nursing Officer for England bekleedde zij de hoogste verpleegkundige functie binnen de Britse National Health Service (NHS). In die rol adviseerde ze de regering over zorgbeleid en was ze verantwoordelijk voor de kwaliteit van verpleging in ziekenhuizen en de eerstelijnszorg. In 2001 liet zij deze loopbaan achter zich om priester te worden. In 2018 werd zij de eerste vrouwelijke bisschop van Londen, de derde positie in rangorde binnen de Church of England.

Die brede ervaring ziet zij als een meerwaarde voor haar nieuwe taak. In haar reactie benadrukte Mullally dat “iedere traditie binnen de kerk de ruimte moet krijgen om te bloeien, ondanks onze verschillen.”

Verdeelde reacties
De benoeming wordt door progressieve stemmen binnen de Anglicaanse Kerk en daarbuiten geprezen als een historische stap richting meer gelijkwaardigheid. Voorvechters van vrouwen in leiderschapsposities zien hierin een erkenning van de weg die al decennia geleden is ingeslagen.

Tegelijk klinkt stevige kritiek vanuit conservatieve delen van de wereldwijde Anglicaanse Gemeenschap, met name in Afrika. Laurent Mbanda, aartsbisschop van Rwanda, waarschuwde dat het een illusie is te denken dat Mullally de kerk snel kan verenigen. Een Nigeriaanse bisschop noemde de keuze zelfs “gevaarlijk” en stelde dat vrouwen mannen niet zouden mogen overtreffen in kerkelijk leiderschap.

Ook in Engeland zelf bestaat weerstand. Conservatieve groepen benadrukken dat de Schrift leidend moet blijven en spreken hun zorg uit dat de benoeming de eenheid verder kan onder druk zetten.

Spanningen in de wereldwijde gemeenschap
De aartsbisschop van Canterbury is geen paus, maar heeft wel een unieke rol: als ‘primus inter pares’ fungeert hij of zij als moreel en symbolisch middelpunt van de wereldwijde Anglicaanse Gemeenschap met zo’n 85 miljoen leden. Al jaren staat die gemeenschap onder spanning over thema’s als de rol van vrouwen en de plaats van LHBTQ+-ers in de kerk.

Mullally treedt dus aan op een moment van grote verdeeldheid. Hoe zij zowel hervormers als behoudenden kan verbinden, zal bepalend zijn voor haar gezag.

Uitdagingen voor de toekomst
De nieuwe aartsbisschop heeft aangekondigd prioriteit te willen geven aan veiligheid in de kerk en het bestrijden van machtsmisbruik. Ook wil zij zich inzetten tegen antisemitisme en sociaal onrecht in Groot-Brittannië. Op gevoelige theologische kwesties, zoals de kerkelijke erkenning van homorelaties, verwacht ze geen snelle doorbraken maar zegt ze wel te zoeken naar eenheid in verscheidenheid.