In mijn ogen miste ik wel wat eigenschappen om mijzelf evangelisch te kunnen noemen. Zo ben ik als baby gedoopt. Toen ik veel later gegrepen werd door de liefde van Jezus en ik mijn leven aan Hem gaf, deed ik belijdenis. Ik weet nog dat ik lang vroeg: 'Heer, wilt U dat ik mij laat dopen? Zeg het maar. Ik doe het!’ Maar elke keer ervaarde ik dat Gods Geest zei: ‘Het is goed zo.’ Ik had een bepaald beeld van wat ‘evangelischen’ vinden van vrouwen in leiderschap, LHBTIQ+, eindtijd en andere thema’s. Rond sommige thema’s ben ik misschien te progressief en in sommige gevallen heb ik geen uitgekristalliseerde standpunten. Dus helaas, ik ben niet evangelisch.

Ik zit zelf niet in een evangelische kerk, of een kerk die zelfs maar een beetje evangelisch lijkt. Een paar jaar geleden kozen we als gezin ervoor om lid van de kerk in ons dorp te worden. Dit deden we vanuit het verlangen om ons leven met Jezus meer te laten wortelen in onze buurt. En dus zit ik in een niet-evangelische kerk. Een kerk met grote onderlinge verschillen hoe mensen naar God en Jezus kijken. Een kerk waarin orgel en liedboek de liedcultuur bepalen. Ok, ik heb stiekem liever de evangelische liedcultuur en ik word voor mijn gevoel in de kerk regelmatig gezien als ‘die gekke evangelische fanatiekeling’, maar ik ben toch niet evangelisch?

Naar de wortels
Voor mij was het dus absoluut niet vanzelfsprekend dat ik na mijn interim-periode door wilde gaan. Maar al voordat ik de interim-opdracht aanvaardde, hadden we als team tijdens een gebedsmoment ervaren dat God ons uitdaagde om terug te gaan naar de wortels van de organisatie. Waar komen we vandaan en wat waren de drijfveren om deze organisatie ooit te starten?

Zo verdiepte ik mij in de geschiedenis van de evangelische beweging en in de historie van MissieNederland. MissieNederland is de fusienaam van de Evangelische Zending Alliantie (EZA) en de Evangelische Alliantie (EA). De EA is wereldwijd het oudste oecumenische verband. Het ontstond in 1846 toen christelijke leiders (waaronder Nederlandse) in London samenkwamen met het verlangen eenheid zichtbaar te maken.

In die tijd van industrialisatie was er veel armoede, verslaving en vrijzinnigheid. Deze christelijke leiders zagen dat de kerk niet toekwam aan Gods missie van hoop, herstel en redding voor de wereld. Ze waren vooral bezig met ruziën over standpunten en waren druk met scheuringen. In die context verlangden deze leiders ernaar om een alliantie te vormen. Ze hebben dagen vergaderd om te komen tot een basis van geloof, die MissieNederland als grondbeginsel heeft in haar statuten. Een basis die zegt: ‘Hier vinden we elkaar. En nu aan het werk, want de wereld heeft Jezus nodig.’

Toen ik las wat de Wereld Evangelische Alliantie beschrijft als ‘evangelisch’, verraste mij dat. Het is niet een lijst met standpunten of uiterlijke kenmerken, maar wordt gevat in enkele verbindende geloofswaarden.

Ja, dat ben ik!
Evangelische christenen vormen wereldwijd een vernieuwingsbeweging, verbonden door een aantal christelijke overtuigingen. Kenmerkend voor deze beweging is een diepe liefde voor de persoon Jezus Christus, het geloof in de Drie-enige God, de overtuiging dat Jezus Christus verzoening brengt door Zijn kruisdood en dat Hij opgestaan is uit de dood. Evangelicale christenen geloven dat de Bijbel het gezaghebbende Woord van God is. Ze geloven in de navolging van Jezus Christus in het dagelijks leven en hebben aandacht voor persoonlijke bekering en geloofsbeleving onder de leiding van Gods Geest. Bovendien hebben ze een sterk verlangen om het evangelie te delen, om dienstbaar te zijn aan mensen in nood en op te komen voor mensen aan de rand van de samenleving.

Toen ik dit voor de eerste keer las, dacht ik: ‘Ja, ja, ja, ja, dat ben ik! Warempel, ik ben evangelisch!’ Op de historische en internationale definitie van ‘evangelisch’ kan ik volmondig ‘ja’ zeggen.

Een verbindend begrip
De evangelische beweging blijkt dus terug te vinden in de volle breedte van de kerk in Nederland. En dan wordt ‘evangelisch’ opeens een verbindend begrip: de onderliggende waarden stimuleren eenheid, ondanks verschillende standpunten. Zo vormen we een evangelische alliantie die christenen samenbindt in het verlangen om het goede nieuws van Jezus te zijn en te delen.

Meer dan ooit realiseer ik mij de waarde van een organisatie die deze verbondenheid stimuleert. Wat ons drijft, is Gods missie van hoop, herstel en redding voor deze wereld. Wat ons bindt, is Jezus Christus en Zijn evangelie. Vanuit mijn functie als directeur wil ik bijdragen aan een alliantie die, vanuit die passie voor Gods missie, evangelisch Nederland verbindt, versterkt en vertegenwoordigt.

Ik realiseer mij dat dit geen makkelijke klus is. Nederland is uniek in haar context, waarin de begrippen ‘evangelisch’ en ‘evangelicaal’ vaak verschillend en smal geïnterpreteerd worden. In het verleden zijn er ook breuken geweest in de evangelische beweging. Er zijn momenten geweest waarin we elkaar en dat wat ons bindt uit het oog zijn geraakt. Het is niet voor niets dat ik mijzelf (en ik vermoed velen met mij) in eerste instantie niet herken als ‘evangelisch’.

Bruisende groep ‘Jezusfanaten’
In Nederland zijn er naar schatting zo’n 600.000 evangelicale christenen. Stel je eens voor dat die groep haar krachten bundelt en samenwerkt voor Gods (wereldwijde) missie. Stel je voor dat zij samen gaan bidden. Stel je voor dat zij zichtbaar worden in onze samenleving. Wat een getuigenis van wie Jezus is! Juist ondanks onze verschillen kunnen we zeggen: ‘In de basis, in Jezus Christus, zijn wij verbonden. En nu aan het werk: de wereld heeft Jezus en Zijn evangelie nodig!’

Dacht jij ook bij het lezen van wat ons bindt als evangelicale christenen: ‘ja, dat ben ik!'? Ik zie ernaar uit om samen met jou te bouwen. Ik beschouw het als een eer dat ik als directeur van MissieNederland, samen met het team, die bruisende groep ‘Jezusfanaten’ mag dienen.

Martine Versteeg is directeur van MissieNederland. Het artikel verscheen op de site van MissieNederland en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.