In de buurt van Sichem lag Elon More, letterlijk ‘de eik van More’. In de Bijbel lezen we dat Abraham bij de eik van More een stop maakte toen hij voor het eerst het beloofde land binnentrok (Gen. 12:5-7). Waarschijnlijk trok Abraham Kanaän binnen door de vruchtbare Thirza-vallei.

In Elon More spreekt de Heere tot Abraham. Hij belooft dat het land Kanaän in de toekomst aan de nakomelingen van Abraham gegeven zal worden. En als God iets zegt, gebeurt het ook!

Bekijk de video van De Verkenners:

Sichem
In de buurt van Elon More ligt het Bijbelse Sichem. Sichem is bijvoorbeeld de plek waar Dina, de dochter van Jakob, is onteerd (Gen. 34). Het is ook de plek waar Jozef is begraven (Joz. 24:32).

In het Nieuwe Testament heet Sichem ‘Sichar’. Bij de bron in Sichem heeft de Heere Jezus een ontmoeting met de Samaritaanse vrouw (Joh. 4). De oude ‘tell’ (ruïneheuvel) van Sichem ligt midden in het moderne Nablus. 

Zegen en vloek
Sichem ligt tussen twee hoge bergen: de Ebal en de Gerizim. Over die bergen lezen we regelmatig in de Bijbel. 

De berg Gerizim wordt ook wel de ‘Har Habracha’, de ‘berg van de zegening’, genoemd. Die naam gaat terug op de Bijbel. Vlak na de intocht verzamelt het volk Israël zich op de bergen bij Silo (Joz. 8:30-35). Een deel van het land Kanaän is inmiddels veroverd door het volk Israël, de nakomelingen van Abraham. 

Bij Silo wordt het verbond met God vernieuwd. De helft van het volk Israël staat op de Ebal. De andere helft staat op de Gerizim. Vanaf de Gerizim klinken alle verbondszegeningen. Vanaf de Ebal klinken alle vervloekingen die verbonden waren aan verbondsongehoorzaamheid. 

Jaren later werd er trouwens opnieuw geroepen vanaf de berg Gerizim. Ergens halverwege de helling is een plek met de naam ‘Jotham’s preekstoel’. De Gerizim is namelijk ook de berg waar Jotham zijn beroemde fabel over de bomen en struiken uitsprak (Richt. 9). Met de fabel waarschuwt Jotham de inwoners van Sichem om niet in zee te gaan met zijn brute halfbroer Abimelech. 

Altaar
Op de berg Ebal bouwde Jozua ook een altaar voor de Heere (Joz. 8:30). Hij deed dat in opdracht van Mozes. De restanten van dat altaar zijn er nog steeds. 

Het altaar is gebouwd van grote stenen. Net als vroeger de priesters kun je via een helling het altaar beklimmen. De helling komt uit bij de plek waar vroeger de offers werden gebracht.

Het altaar vormt het hart van een gebied dat is afgezet met een kring van stenen, een ‘gilgal’. Als je de vorm van die stenen muur van boven bekijkt, zie je dat die gebouwd is in de vorm van een voet. Zulke stenenkringen vind je ook op andere plaatsen in Israël.

Voetstappen
Archeologen noemen deze stenenkringen ook wel de ‘voetstappen van God’. In de Bijbel lees je over de aarde als de voetbank van God (o.a. Jes. 66:1 en Matth. 5:35). Die uitdrukking betekent dat de aarde Gods eigendom is.

Door bij de verovering van Kanaän op verschillende plaatsen in het land een stenenkring in de vorm van een reuzenvoet te bouwen, beleed het volk Israël dat niet de lokale goden, maar de God van Israël eigendom is van de hele aarde, en dus ook van Kanaän.

Wat een mooie gedachte hé!? De aarde is Gods eigendom, ook nu nog. Als je dat beseft, zal dat ook de manier beïnvloeden waarop we met de aarde en de natuur omgaan.

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.