De hof van Gethsémané is de plaats waar de Heere Jezus Zijn zielenstrijd heeft gestreden en uiteindelijk is verraadden door Judas.

In de Bijbel lezen we dat de hof van Gethsémané ergens op de helling van de Olijfberg heeft gelegen (Luk. 22:39). We weten niet waar Gethsémané precies lag. Verschillende kerken wijzen verschillende plaatsen aan.

Olijven
Op de Olijfberg bevinden zich nog steeds verschillende olijfgaarden. De olijf is in het Midden-Oosten een belangrijke vrucht. Je kunt het als vrucht eten – daarvoor wordt de olijf wel eerst bewerkt. Geperst dient het als geneesmiddel, als middel om voedsel te bereiden en ook als olie voor olielampjes of bijvoorbeeld voor de menorah, de kandelaar, in de tempel.

Voor het persen van olijven heb je een speciale pers nodig: een olijvenpers. Waarschijnlijk stond in Gethsémané vroeger zo’n pers. De Hebreeuwse naam voor Gethsemané is namelijk ‘gat sjmanim’; dat betekent letterlijk ‘oliepers’.

Olijfbomen
Tegenwoordig is Gethsémané een ommuurde hof. De plek wordt al in de vierde eeuw genoemd wordt. De hof heeft dus op z’n minste hele oude papieren.

Ook in het huidige Gethsémané staan olijfbomen. Het zijn enkele van de oudste olijfbomen in Israël. Vroeger werd gedacht dat deze bomen stammen uit de tijd van de Heere Jezus. Dat blijkt niet waar te zijn. Bomenkenners schatten dat de olijfbomen ongeveer 900 jaar oud zijn.

Tijdens de belegering van Jeruzalem in het jaar 70 na Christus hebben de Romeinen veel bomen rond Jeruzalem gekapt. Dat hout hadden ze onder andere nodig voor vuur, stormrammen en katapulten en de vele kruizen die werden opgericht voor Joodse opstandelingen. Het ligt niet voor de hand aan te nemen dat de Romeinen de bomen uit de hof van Gethsémané hebben gespaard.

Het kan ondertussen best dat de huidige bomen voortgekomen zijn uit veel oudere olijfbomen. Een olijfboom is namelijk ontzettend sterk. Zelfs een omgehakte stronk of een verbrandde boom kan weer uitspruiten tot een nieuwe olijfboom.

Bekijk de video van De Verkenners:

Gehoorzaam
De Heere Jezus kwam vaker in Gethsémané (Luk. 22:39). Hij trok Zich daar terug om te spreken met Zijn discipelen of om te spreken met Zijn Vader in de hemel; te bidden. Gethsémané is echter vooral bekend geworden als de hof, de hof van de oliepers, waar de Heere Jezus werd geperst.

Op deze plaats was de Heere Jezus heel erg bang, tot de dood toe (Luk. 22:39-54). Hij besefte welk zwaar lijden Hem wachtte. De Heere Jezus kon nog onder het lijden uit. Dat weigerde Hij echter. Hij was volkomen gehoorzaam aan Zijn hemelse Vader. ‘Vader, niet Mijn wil maar Uw wil geschiedde’ (n.a.v. Luk. 22:42).

De Heere Jezus zette door; Hij was bereid om het lijden te ondergaan. Vrijwillig; en dat om zondaren te kunnen zalig maken. Wat een wonder hé!?

Kerk voor alle volken
Bij de hof van Gethsémané staat een grote kerk. Die kerk heet de Kerk voor alle volken. De huidige kerk is ongeveer 100 jaar oud. De kerk heet zo omdat de bouw ervan is betaald door een heleboel verschillende landen. Je kunt aan het plafond van de kerk zien welke landen dat zijn.

De kerk is gebouwd op de zogenaamde Rots van de verlating. Het is volgens de traditie de plek waar de Heere Jezus Zich verlaten voelde door Zijn discipelen en door Zijn vader. Het is de plek ook waar Hij bloed zweette; een uiting van enorme angst (Luk. 22:44).

Evangelie
Gethsémané; het is een plek die jaarlijks bezocht wordt door vele duizenden toeristen. Vroeger was het echter een stille hof met een kale koude rots.

Het lijden van de Heere Jezus; het gebeurde allemaal in een donkere nacht. Jezus had Zijn discipelen gevraagd mee te strijden in de gebeden, maar zij vielen in slaap (Luk. 22:45). De Heere Jezus streed de strijd alleen. En Zijn verrader was onderweg… (Luk. 22:47).

Gethsémané; het is de plaats waar de Heere Jezus gehoorzaam was. De plaats waar Hij koos voor zondaren. En daarom is het een plek van het Evangelie; een plek van de blijde boodschap!

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.