‘Het EH-Basisjaar? Wat is dat dan?’, moet Annelies eerst gedacht hebben. “Ik had er nog niet eerder van gehoord”, zegt Annelies die wel een vriendin heeft die het EH-Basisjaar  al eerder volgde. Maar wat het nou exact inhoudt? "Gelukkig werd dat duidelijker, naarmate we er meer over spraken. Ik merkte dat ik nieuwsgierig werd. Ook in mijn omgeving hoorde ik dat steeds meer mensen het EH-Basisjaar gingen volgen of overwogen te gaan doen. Dat kon geen toeval zijn. Ik ben op onderzoek uitgegaan en raakte enthousiast. Dat gebeurde eigenlijk op een punt in mijn leven waarop ik dacht: ‘Oh help, wat nu?”, vertelt Annelies.

Annelies had op dat moment net haar opleiding tot doktersassistente afgerond. “Ik merkte dat ik veel behoefte had aan bezinning in mijn leven, goede gesprekken en diepgaande connecties. Op dat moment liep ik met veel geloofsvragen rond, maar ook met vragen over wie ik nou zelf eigenlijk ben. Vragen die impact hadden op mij als persoon en met elkaar verweven waren. Ik ben christelijk opgevoed en heb op christelijke scholen gezeten, maar ik dacht: wat betekent het geloof nou echt voor mij en hoe kan ik er vorm aan geven? Zodoende dacht ik dat het goed was om even een jaar ‘stil’ te staan, niet letterlijk, en te focussen op bezinning. Ik hoopte een antwoord te vinden op mijn vragen. Uiteindelijk heb ik die gevonden", vertelt Annelies die in september 2021 aan het EH-Basisjaar begon. 

Catharina, de moeder van Annelies, volgde het hele proces op de achtergrond. Zelf zat ze al enige tijd thuis op de bank, doordat ze overwerkt was. “Annelies zei: ‘Oh mam, dit is echt iets voor jou! Even iets heel anders, even nadenken over jezelf, het geloof en de wereld.’ Ik dacht: oh nee, moet ik daar ook nog over nadenken? Mijn hoofd was daar op dat moment helemaal niet toe in staat, dacht ik. Ondertussen knapte ik wel al op en misschien had ik dat zetje in mijn rug ook wel nodig. Ik proefde het enthousiasme ook bij Annelies toen ze eenmaal begonnen was. Uiteindelijk heb ik me aangemeld voor de Cursus Persoonlijke Ontwikkeling, speciaal voor volwassenen die in oktober begon. Ik vond het eerst wel heel spannend, zou ik het allemaal mentaal wel aankunnen?"

Net zoals Annelies had Catharina haar geloofsvragen en was ze ook op zoek naar antwoorden. “Er is van alles aan de hand in kerkelijk Nederland en dat maakte mij heel onrustig. Soms nog wel eens. Ik dacht: valt alles wat ik vroeger heb geleerd en gevonden plots allemaal weg? Zijn langgekoesterde standpunten plots aan verandering onderhevig? Ik zat een keer in de kerk en ik dacht: ik herken mijn eigen gemeente niet meer. Dat was heel confronterend en lastig. Meer en meer verlangde ik om weer even terug te keren naar de basis en weer vanuit andere perspectieven naar het geloof te kijken. Je kan soms ook een beetje vastgeroest zitten in je eigen kaders”, vertelt Catharina. 

Het EH-Basisjaar dat Annelies volgde, duurt tien maanden. De cursus die Catharina volgde vijf maanden, waarbij de cursus over 10 vrijdagen verdeeld is. Maar hoe zien het EH-Basisjaar en de Cursus Persoonlijke Ontwikkeling er concreet uit? Annelies: “Het eerste wat mij te binnen schiet zijn de vele colleges die je aangeboden krijgt. Je hebt vijf blokken in een jaar, elk blok heeft een eigen thema en per thema krijg je colleges. Bijvoorbeeld over cultuur en maatschappij, relaties en seksualiteit of dankbaarheid. Daarbij heb je ook nog vakken als praktische levenskunst waar je uitgedaagd wordt om te oefenen in de interactie met anderen."

“Naast de colleges waren er ook de tutorgroepen, waar je in groepjes met elkaar de inhoud van de colleges besprak en er ruimte was voor persoonlijke vragen en discussies”, vertelt Annelies verder. "Je gaat echt wel actief aan de slag in het Basisjaar, zowel met de dingen van het geloof als je eigen persoonlijkheid. Ik genoot ervan om al die informatie te vergaren en erover na te denken, zodat je ook weer getriggerd wordt om een nieuwe mening te vormen”, vertelt Annelies.

Het Basisjaar toont best wat overeenkomsten met de Cursus Persoonlijke Ontwikkeling, vertelt Catharina. “Al verschilt de opzet flink. Annelies doet het in 10 maanden, ik in 10 vrijdagen”, zegt Catharina lachend. “Ik zou even niet meer uit mijn hoofd weten welke thema’s we allemaal precies behandeld hebben, maar ik zal een poging wagen. We begonnen met een basis waarin het veel over God ging en vanuit dat vertrekpunt zijn we aan de slag gegaan met de persoonlijke variant van de cursus. Met elkaar ontdek je je eigen persoonlijke kwaliteiten en hoe je die kunt inzetten. Maar ook zaken als discipelschap, het navolgen van Jezus en werken in Gods Koninkrijk kwamen voorbij. Ook wij hadden gevulde dagen met colleges en tutorgroepen. Eigenlijk kwam je tijd tekort om alles met elkaar te bespreken. Al met al was het heel gevarieerd."

Inmiddels hebben Annelies en Catharina hun verblijf op de Evangelische School alweer een tijdje geleden afgesloten, wat hebben ze geleerd? “Een college die mij toch altijd wel bijgebleven is, is een les van geloofsontwikkeling, gegeven door meneer Bouwman, mijn tutor", zegt Annelies. "In die les kwam wetticisme en losbandigheid en het spanningsveld daartussen ter sprake. Beiden zijn eigenlijk niet ‘goed’ en dat je daarin, samen met God, een weg voor jezelf moet vinden. Natuurlijk moet je als christen jezelf kunnen verantwoorden naar God, maar wetticisme is niet nodig.

Er is namelijk een grote gift genaamd genade. Een christen hoeft niet in paniek te leven. Als je een keer iets verkeerds doet, heeft God je niet direct afgeschreven. Dat heeft me ontzettend veel rust gegeven. Ik weet dat je het nooit helemaal goed kunt doen, maar God vraagt en verwacht dat ook niet”, vertelt Annelies. “Ik heb me lang afgevraagd of ik mezelf een kind van God kan noemen. Die vraag durf ik nu met een volmondig ‘ja’ te beantwoorden. In die zin zijn de geloofsvragen waar ik lang mee rondliep, beantwoord. Ik weet dat ik er mag zijn zoals ik ben en dat God mijn Vader wil zijn. Dat heeft me zoveel rust gegeven."

De wetenschap dat je onvoorwaardelijk een geliefd kind van God bent, was ook voor Catharina de grootste les die ze geleerd heeft. "Eigenlijk wil ik het nog persoonlijker omschrijven. Het is niet dat je alleen een kind van God bent, maar daadwerkelijk een zoon of dochter, uniek en gekend door Hem. Het feit dat je onvoorwaardelijk geliefd bent bij God, heeft mij zoveel rust en acceptatie gegeven. Toen ik ziek was en ik thuis op de bank zat, voelde dat vaak als falen. Ik heb altijd heel hard gewerkt en een groot verantwoordelijkheidsgevoel gekend, daar ben ik juist aan onderdoor gegaan. Maar dat dat in de ogen van God geen probleem is, gaf me vrede en aanvaarding. Je gaat weer terug naar de Bijbel, je geloof wordt weer afgestoft en je leert de dingen weer in perspectief te zien."

Annelies en haar moeder Catharina blikken terug op een leerzame periode. Wat maakt de EH voor hun zo waardevol? Catharina: "Ik vind het in die zin waardevol dat iedereen zijn eigen leerpunten eruit kan halen. De cursus is niet vooropgesteld van: 'Dit wil ik leren en hier wil ik een antwoord op hebben.' Nee, gaandeweg ontdek je dingen met elkaar en haal je er allemaal voor jezelf je eigen leerpunten uit. Dat je dat als school zo kunt faciliteren is heel waardevol en bijzonder." Annelies spreekt van een plek waar er veel openheid en wederzijds respect is. "Er hangt een hele gemoedelijke sfeer waarin je niets wordt opgelegd. Dat maakt het allemaal heel toegankelijk. Daarmee is het ook echt een plek waar ik graag elke ochtend voor uit bed kwam en met heel veel plezier naar toeging."

Ook de beste basis voor jouw leven ontdekken? Kom langs bij de Evangelische Hogeschool bij een infomiddag of -avond waarin we je graag meer vertellen over het EH-Basisjaar, de cursus Persoonlijke Ontwikkeling en onze andere opleidingen. Klik hier voor een ontmoeting.