Kerkelijke autoriteiten willen dat de vrouwen al hun sociale media verwijderen, geen contact meer hebben met journalisten en hun advocaten ontslaan. Ook zouden alleen leden van hun orde toegang krijgen tot de afgesloten ruimtes van het klooster. Volgens de betrokken overste, provost Markus Grasl, zijn deze voorwaarden nodig om rust en orde te bewaren.

De zusters verwerpen het voorstel volledig. In een verklaring noemen zij het “een contract dat ons het zwijgen wil opleggen”. Hun woordvoerder, Christina Wirtenberger, zegt dat er geen juridische basis is voor zulke eisen. “Het zou de zusters beroven van hun enige bescherming, namelijk het publieke oog”, aldus haar reactie in de Oostenrijkse pers.

“Wij zijn geen indringers”
De drie vrouwen leefden decennialang in klooster Goldenstein. Bernadette kwam er in 1948 als tiener binnen, Regina in 1958 en Rita in 1962. Ze gaven jarenlang les aan de meisjesschool die al sinds 1877 met het klooster verbonden was. Toen de religieuze gemeenschap begin 2024 officieel werd opgeheven, kregen de overgebleven zusters het recht om er levenslang te blijven wonen, zolang hun gezondheid dat toeliet.

Maar eind 2023 werden zij door de nieuwe overste naar een katholiek verzorgingshuis gebracht. Dat gebeurde volgens hen tegen hun wil. De zusters voelden zich er ellendig. Zuster Bernadette zei in een interview: “Ik sterf liever alleen in de natuur dan mijn laatste dagen in dat tehuis door te brengen.”

Met hulp van oud-leerlingen wisten ze te ontsnappen en keerden ze terug naar hun klooster. Omdat water en elektriciteit waren afgesloten, zorgden bekenden voor generatoren en watervoorziening. Dagelijks staan er sympathisanten met eten en medicijnen op de stoep. “Ik kan mij dit klooster zonder de aanwezigheid van deze zusters gewoon niet voorstellen”, zei oud-leerling Sophie Tauscher.

Online steun en groeiende bekendheid
Sinds hun terugkeer delen de zusters filmpjes op sociale media, waarop zij bidden, eten en zelfs sporten. Zuster Rita daagde in een video haar volgers uit tot een wedloop om haar vitaliteit te tonen. Ondertussen groeide hun online achterban tot bijna honderdduizend volgers.

Juist dat sociale-mediagebruik lijkt de kerkelijke leiding een doorn in het oog. Grasl noemt hun terugkeer “volkomen onbegrijpelijk” en spreekt van een “escalatie”. De Oostenrijkse Conferentie van Religieuzen ondersteunt zijn standpunt en zegt dat het klooster ongeschikt is voor bejaarden. De zusters zijn het daar niet mee eens. “Wij zijn geen krakers of indringers”, zeggen ze. “Dit is ons thuis.”

Voorlopig mogen ze blijven
De kerk heeft inmiddels laten weten dat de drie vrouwen voorlopig in het klooster mogen blijven, “tot nader order”, zolang zij akkoord gaan met de gestelde voorwaarden. Maar de zusters zullen niet tekenen zolang hun vrijheid wordt beperkt. Ze zeggen bereid te zijn tot overleg, maar niet op basis van eenzijdige eisen.

Ondertussen wordt hun gezondheid regelmatig gecontroleerd door een arts. Mochten zij op termijn zorg nodig hebben die niet in het klooster kan worden gegeven, dan zouden ze alsnog naar een nabijgelegen tehuis moeten verhuizen.