Groot-Brittannië is in het verleden door de Heere rijk gezegend en in de vruchten daarvan heeft Nederland overvloedig gedeeld. Denk alleen al aan de zegen die de Puriteinen de wereldwijde kerk van Christus brachten. George Whitefield, J.C. Ryle, Spurgeon, Martyn Lloyd-Jones en vele anderen waren voor christelijk Nederland invloedrijke dienstknechten van God.

Doorwerking van de zondagsrust op grond van het beslag van het Evangelie maakte dat het Verenigd Koninkrijk en Nederland (samen met Denemarken en Ierland) als enige landen in Europa niet op zondag naar de stembus gaan. En het was de Britse minister Arthur James Balfour, wiens kabinet in 1917 een verklaring opstelde die 31 jaar later leidde tot een nationaal tehuis voor de Joden. Dit kabinet telde diverse ministers bij wie in hun ouderlijk huis de Puriteinse verwachting voor Israël niet onbekend was.

Tegen deze achtergrond is de teloorgang van het beslag van het Woord van God op de Britse samenleving aangrijpend. Je denkt aan Lukas 11, waar Jezus ons leert dat als Hij geen intrek in ons huis of onze leefomgeving neemt, er een veelvoud van verdorven geesten komt die ons zeer bezetten zal.

Diverse kleine én schokkende nieuwsberichten waaiden het afgelopen decennium de Noordzee over. De ene keer is een christelijke studentenorganisatie niet welkom op de universiteit van Oxford, omdat dit vervreemdend kan zijn voor andere religies. Dan meent de directie van ziekenhuizen in Leicester dat een Bijbel in de ziekenkamer beledigend is voor niet-christelijke minderheden. Een ander moment schrappen scholen in het graafschap Essex in lesboeken de tijdsaanduiding ‘voor Christus’, om te voorkomen dat niet-christenen gekwetst worden. Met succes spande de National Secular Society een rechtszaak aan tegen gemeenteraden waarvan de leden in meerderheid hun vergadering met gebed willen beginnen.

Ooit zei parlementslid David Simpson dat burgers in zijn land Christus vrijuit kunnen lasteren, zolang ze de islam maar niet beledigen. Nog geen twee maanden terug werd een Britse legerveteraan schuldig bevonden aan het in stilte bidden bij een abortuskliniek. En eind november stemde het Lagerhuis in met een wetsvoorstel waarbij hulp bij zelfdoding goedgekeurd wordt voor Engeland en Wales, waarna Britse christenen opriepen tot wereldwijd gebed voor hun land. Deze opsomming van antichristelijk sentiment is slechts een fractie van wat plaatshad.

De duivel vreest het gebed van Gods kinderen. Hij kent het woord van J.H. Gunning dat de Heere de wereld regeert  door de gebeden van de Zijnen. In het gebed krijgt de mens deel aan de inzet voor anderen. Ook Calvijn schreef dat onze geschonken vrijheid allereerst tot uitdrukking komt in het gebed. De vraag is of wij Gunnings en Calvijns woorden kennen en beoefenen. Een wat aantal of invloed gemarginaliseerde kerk houdt in het gebed een krachtig wapen. Met volharding bidden is onderdeel van Gods wapenrusting, leert Efeze 6.

In haar concrete, ootmoedige én verwachtingsvolle voorbede bewijst de kerk – in Engeland én Nederland – haar grootste dienst aan de wereld. ‘Klop vandaag op de deur en vraag uw vrijgevige Heere om grote dingen’, schrijft Spurgeon. Onderweg ving ik dezer dagen de uitspraak op dat de identiteit van een gemeente of kerk af te lezen is aan haar zondagse voorbede.

Piet Vergunst is algemeen secretaris van de Gereformeerde Bond.