De mensen in Xingang zijn hartelijk, vriendelijk en verwelkomend. In het begin viel het zendingsgezin erg op, als enige buitenlanders in het dorp, maar inmiddels zijn de inwoners eraan gewend. Ze zijn allemaal religieus. Ze geloven in veel lokale goden, die allemaal macht hebben op een ander terrein: als je een goed cijfer wilt of een gelukkig huwelijk, moet je tot verschillende goden bidden en aan hen offeren. De inwoners van Xingang vinden het wel interessant om over de religie van Rik-Jan en Hester te horen, maar voor velen blijft het daarbij. Veel mensen hebben niet zoveel behoefte aan de God van het christendom, omdat ze al genoeg hebben aan hun eigen goden. Dit weerhoudt de meeste mensen echter niet van het deelnemen aan de activiteiten die het zendingsechtpaar organiseert.

Kerkplanting in Taiwan
Dat het een lange weg zal worden, is wel duidelijk. Ondanks dat blijven Hester en Rik-Jan het verlangen houden om in Xingang het zaad van het evangelie te strooien en van Jezus te getuigen, juist omdat er zo weinig christenen zijn. Of mensen nou in God gaan geloven of niet, dat is aan Hem – en de mensen zelf, om hun vertrouwen op God te stellen.

Er zijn veel mogelijkheden om te zaaien in Xingang. Rik-Jan en Hester doen veel met kinderwerk, zoals bijvoorbeeld het organiseren van een zomerkamp waarin Bijbelverhalen worden verteld en christelijke liederen worden gezongen. Ook hebben ze een Bijbelstudiegroepje opgestart. Daarnaast houdt vooral Rik-Jan zich bezig met hun YouTube-kanaal – @WillemsenInTaiwan – waarin ze een inkijkje geven in hun leven als gezin in Taiwan. Ze proberen iedere video iets mee te geven, zoals een Bijbeltekst aan het eind of een korte getuigenis.  Bovendien is Rik-Jan onlangs met een nieuw kanaal gestart waarin hij onder de naam van ‘The Sharing Dutchman’ het christelijk geloof wil uitleggen en apologetische video’s wil delen (zie @ChristianityIntroduced).

De eerste tweeënhalf jaar heeft het echtpaar samengewerkt met een Amerikaanse familie die ook geroepen was voor Xingang. Die familie is echter met Kerst (2024) onverwacht eerder weggegaan, waardoor Rik-Jan en Hester het werk een tijdje alleen hebben moeten opvangen. Sinds augustus 2025 hebben ze gelukkig versterking gekregen van een nieuwe familie uit Australië.

Zendingswerk doen in een dorp als Xingang brengt verschillende uitdagingen met zich mee. Eén daarvan is dat Hester, Rik-Jan en de kinderen zich soms geïsoleerd voelen, zeker toen hun Amerikaanse vrienden vertrokken. Bovendien zijn er in het weekend regelmatig religieuze feesten en vieringen waarbij van alles uit de kast wordt getrokken: vuurwerk, wierook, parades en goden die rond worden gedragen. Dat kan heel overweldigend zijn en ze voelen zich soms klein en nietig ten opzichte van de lokale religies die er vertegenwoordigd zijn. Elk aspect van de gemeenschap is zo doordrenkt met het aanbidden van en offeren aan andere goden, dat ze zich soms wel eens afvragen hoe ze ooit verschil kunnen maken.

Impact
Ondanks die twijfels werkt God door hen heen en maakt Hij daadwerkelijk verschil, al is het nu nog in kleine stapjes. Een grote bemoediging was het ontstaan van de bijbelstudiegroep. Hester en Rik-Jan werden door een vrouw, Lia, benaderd via YouTube. Lia vroeg of zij een bijbelstudiegroep hadden waar ze bij aan kon sluiten. Dat leidde ertoe dat ze er één opstartten en naast Lia zijn er nog drie andere deelnemers, waarvan er twee christen zijn. Een andere grote bemoediging is dat Lia onlangs tot geloof is gekomen. Hester en Rik-Jan zijn samen met haar het Evangelie van Johannes doorgegaan en toen ze Johannes 3 hadden gelezen, zei Lia: "Ik geloof dit allemaal, ik geloof dit echt!" Ook is een tijdje terug de buurman van de familie Willemsen tot geloof gekomen.

Daarnaast is het een zegen dat er twee lokale christenen in de bijbelstudiegroep zitten. Zij gingen al lang niet meer naar de kerk en worden nu gevoed, en op hun beurt bemoedigen zij Hester en Rik-Jan in het werk dat ze doen. Ook zijn ze dieper geworteld in de cultuur, waardoor ze samen kunnen nadenken over hoe ze met complexe situaties om kunnen gaan. Zo zijn er bijvoorbeeld in Taiwan veel familiebijeenkomsten waarbij rituelen met voorouderverering een centrale rol spelen. Hoe doe je dat, als nieuwe christen? Eet je dan de maaltijd die gewijd is aan je voorouders? Kom je helemaal niet meer naar de familiebijeenkomsten? Of ga je er wel naartoe maar eet je dan niet mee? De lokale christenen kunnen hierin meedenken. Hester en Rik-Jan weten dat het belangrijk is om hierin de Bijbel te laten spreken: wat zegt God hierover? Alsnog wordt er verschillend over gedacht, ook onder Taiwanese christenen – dus het is goed om met hen in gesprek te blijven gaan.

Naast de bijbelstudiegroep werpt ook het YouTubekanaal vruchten af. Het wordt veel bekeken – sommige video’s zelfs meer dan een miljoen keer – en mensen in Taiwan sturen ze naar elkaar door, en geven vervolgens mooie en inhoudelijke reacties. Zo was er een aantal jaar geleden een Taiwanese vrouw in Duitsland, Lena, die na het bekijken van wat filmpjes contact met hen opnam: ze zou wel eens graag naar de kerk willen gaan. Daar reageerden Hester en Rik-Jan natuurlijk bemoedigend op. Jarenlang hoorden ze niets van haar, maar onlangs stuurde ze een berichtje. Lena is recent gedoopt en verspreidt nu het evangelie onder studenten. Daar zijn Rik-Jan en Hester erg dankbaar voor: ze hebben een schakel mogen zijn in haar weg tot God.

Hesters ervaring
Hester had vroeger nooit gedacht dat ze een zendingswerker zou zijn. Ze blijft graag op de achtergrond en is niet iemand die zomaar iedereen aanspreekt – terwijl extraverte eigenschappen wel nodig zijn voor een goede zendingswerker, dacht Hester. Inmiddels ziet ze echter dat God iedereen kan gebruiken: als je je beschikbaar stelt, maakt Hij je klaar voor het werk dat Hij voor je heeft voorbereid.

Desondanks was het eerste jaar niet makkelijk. Hesters zelfvertrouwen ging erg achteruit toen ze de simpelste dingen niet meer zelf kon doen in Taiwan, waar de taal en cultuur zo anders zijn. Toch leerde ze juist meer over God toen ze in zo’n kwetsbare positie werd gebracht. Hester zag duidelijk hoe God zorg droeg voor het gezin – het was spannend hoe de kinderen zouden reageren, maar inmiddels spreken ze vloeiend Chinees en hebben ze het helemaal naar hun zin – en dat Hij mensen op haar pad brengt voor wie ze iets kan betekenen. Ondanks dat ze de taal nog niet volledig in de vingers heeft, ziet ze dat als ze een getuige van Jezus wil zijn, ze gewoon de ander moet liefhebben zoals Hij ons liefheeft. Dat kan iedereen, gelooft Hester: daar heb je geen speciale vaardigheden voor nodig.

Toekomstvisie
Hester en Rik-Jan hopen dat er in Xingang een lokale gemeenschap van gelovigen zal ontstaan die zelf ook naar anderen uitreikt. Ze weten echter dat de weg daarnaartoe menselijk gesproken nog lang is en tot die tijd hopen ze te blijven zaaien in de levens van de mensen die ze op hun pad krijgen. Hester ziet dat ze als buitenlanders opvallen en daardoor meer kansen krijgen dan lokale inwoners, zoals om tijdens Kerst iets te vertellen over Jezus. Over landsgrenzen gaan om over God te getuigen, blijft daarom relevant. Daarnaast hoopt het echtpaar het online werk nog meer uit te bouwen: naast de familievlogs wil Rik-Jan zijn andere kanaal met christelijke (apologetische) video’s verder ontwikkelen.