Als theoloog der Nederlanden reist Huijgen door het land om ontmoetingen te organiseren rond geloof, hoop en zingeving. Daarbij wil hij niet boven mensen staan, maar naast hen. "Ik haal verhalen op en ik leg Bijbelverhalen op tafel. Dan ga ik met mensen het gesprek aan vanuit de vraag: wat houdt jou gaande op het moment dat al je reserves opraken? Heb je dan nog iets van hoop?"

Bijbelverhalen die raken
Volgens Huijgen blijken juist de eeuwenoude Bijbelverhalen verrassend actueel. Wanneer hij de mensen die hij ontmoet vooraf drie verhalen toestuurt - over de uittocht uit Egypte, de barmhartige Samaritaan en de farizeeër en de tollenaar - ontstaat er vrijwel altijd een open gesprek. Opvallend genoeg raakt vooral het verhaal van de uittocht een gevoel dat veel mensen herkennen.

"Veel mensen hebben het idee: ik sta als het ware voor die Rode Zee en ik kom er niet door. Van alle kanten word ik aangevallen, de druk loopt op, maar die zee splijt maar niet. Dat gevoel kom ik vaak tegen." Toch ziet hij juist daarin een bemoediging. "Ook als je denkt: dit komt nooit meer goed, is God machtig om een weg te banen waar niemand die meer zag. Als Hij Jezus uit de dood heeft opgewekt, dan zijn dit soort dingen allemaal mogelijk."

Geloof is soms bergop fietsen
Wie Huijgen hoort spreken, merkt al snel dat hij graag beelden uit de wielersport gebruikt. Zelf beklimt hij regelmatig bergen op de fiets en daarin herkent hij veel van het geloofsleven. "Altijd komt het moment dat je denkt: waarom ben ik hieraan begonnen? En ook het moment dat je denkt: ik kom nooit boven."

Die ervaring ziet hij ook terug bij christenen die worstelen met hun geloof. "Heel veel mensen zeggen: ik wil wel geloven, ik wil Jezus wel volgen, maar ik vind het zo moeilijk." Volgens Huijgen komt het dan aan op volhouden. "Als mensen na een periode van twijfel of ontmoediging de draad weer oppakken, hoop ik maar dat de Heilige Geest ze een zetje geeft, zodat ze toch weer verder kunnen."

Ondanks zijn functie spreekt Huijgen opvallend eerlijk over zijn eigen geloof. "God is de rots. In Hem ligt het vast. Maar mijn geloof is wel eens wiebelig en ook wel eens een beetje dun." Daarom waarschuwt hij voor het beeld dat christenen altijd sterk en zeker zouden moeten zijn.

"Ik bewonder mensen die helemaal vol zijn van God. Maar tegelijkertijd denk ik: jouw tank raakt vast ook wel een keer leeg." Zelf kent hij ook de momenten waarop het geloof kwetsbaar voelt. "Eerlijk gezegd sta ik ook geregeld met lege handen. En dat zijn niet altijd de beroerdste momenten, omdat... als je lege handen hebt, kan God ze volmaken."

Liefde voor Jezus
Huijgen groeide op in een gezin met acht kinderen in Bunschoten-Spakenburg. Over zijn jeugd spreekt hij met warmte. Zijn ouders gebruikten volgens hem weinig woorden voor hun geloof, "maar het was er wel altijd". Waarom hij predikant wilde worden? Het antwoord komt zonder aarzelen.

"Omdat ik heel erg van Jezus hield." Die liefde ontstond al op jonge leeftijd. "Die Bijbelverhalen spraken me enorm aan." Als tiener spaarde hij zelfs zijn eerste verdiende geld om prekenbundels van de Britse baptistenpredikant Charles Spurgeon te kunnen kopen. "Dat vond ik geweldig."

Geen boodschap van angst
In Hour of Power spreekt Huijgen ook over zijn nieuwe boek Inferno, waarin hij onderzoekt wat de Bijbel werkelijk zegt over de hel. Volgens hem zijn veel angstbeelden die christenen kennen later ontstaan en niet rechtstreeks uit de Bijbel afkomstig.

"Een heleboel beelden waar mensen last van hebben, zoals duiveltjes die mensen pijnigen of vuur dat pijnigt, vind je gewoon niet in de Bijbel." Voor hem draait het uiteindelijk niet om angst, maar om de redding die Christus brengt. "Waar mensen elkaar het leven afknijpen en elkaar radicaal uitsluiten, daar begint de hel al. En dat helpt me juist om me meer aan Christus toe te vertrouwen."

"Waar hoop jij op?"
Nog een half jaar is Huijgen theoloog der Nederlanden. Zijn grootste wens voor Nederland is dat mensen weer woorden durven geven aan hun diepste verlangen. Niet alleen christenen, maar ook mensen die zichzelf niet gelovig noemen.
"Ik hoop dat een heleboel mensen uiting durven geven aan een verlangen dat ze diep van binnen voelen. Namelijk dat er meer is, dat er hoop is, dat God er is."

Daarom nodigt hij iedereen uit om het gesprek aan te gaan. "Ook seculiere mensen die zeggen: ik geloof er helemaal niks van... laten we met elkaar dat gesprek voeren. Wat hoop jij dan? Ik schaam me als christen niet voor de hoop die de Bijbel mij aanreikt."