Al heel jong kwam de New Yorkse Nizza in aanraking met paranormale acitviteiten, iets wat heel normaal was bij haar thuis. "Het was normaal om het te hebben over wat mensen geesten noemen. Het waren natuurlijk demonen. Maar op mijn dertiende werden bij mij voor het eerst kaarten gelezen."

Toen al ervaarde ze "demonische onderdrukking", zoals ze het omschrijft. Nizza kreeg dromen die werkelijkheid werden en werd nieuwsgierig. Na die eerste lezing "ging ik echt die kamer binnen. Ik was er zo door geïntrigeerd en wilde het uitzoeken. Het was een hol van vernietiging. Ik had mijn eigen tarotkaarten, bleef kaarten lezen en raakte er verslaafd aan." Ook interesseerde ze zich voor astrologie en numerologie, een vorm van waarzeggerij waarbij je gelooft dat getallen symbolische betekenissen hebben.

Toch bleek Nizza er niet gelukkig van te worden: ze werd depressief en kreeg een eetstoornis. Wel dacht ze er mensen mee te helpen: waar veel christenen denken dat waarzeggers duivelse plannen hebben, hadden zij en mensen die ze kenden vooral het idee dat ze er anderen mee hielpen. "Dat is deel van de vernietiging die plaatsvindt: dat is een deel van de verleiding. Ik ben altijd een meevoelend persoon geweest en dat zijn veel andere mediums ook. Maar satan vermomt zich als een engel des lichts. Je denkt dat je een dienaar van de gerechtigheid bent." Er is dan ook niets goeds aan het praten met een waarzegger, concludeert Nizza: "Demonen vermommen zich als je verloren geliefden. Het voelt goed als iemand op moeder of oma lijkt, en je met je klant aan het huilen bent."

Op het dieptepunt van haar depressie en occultisme bleek ze het plots uit te roepen tot Jezus. "Toen ik 36 jaar was, wist mijn ziel, mijn geest het uit te roepen naar Jezus. Ik had hem nodig. Ik riep geen overledene aan, geen engel, maar Jezus Christus. En Hij kwam echt. Het evangelie redt."