Minister van Volksgezondheid en Human Services, Xavier Becerra, noemt de beslissing van het Hooggerechtshof "verachtelijk", en hij zweert zijn macht te gebruiken om "alle opties op tafel te houden". Een van de maatregelen is dus om federale gezondheidsinstanties opdracht te geven een pil te verstrekken als het leven van de moeder in gevaar is of in geval van verkrachting of incest, zelfs in staten die het verbieden.

"Medicatie-abortus is al jaren goedgekeurd door de Food and Drug Administration (FDA) en is veilig voor patiënten", kondigde Becerra dinsdag aan tijdens een persconferentie.

Littekens
Maar Toni McFadden deelde met CBN News een aangrijpend verslag van haar emotionele en fysieke trauma na het beëindigen van haar zwangerschap met de abortuspil. Ze wijdt nu haar tijd aan pro-life promotie, waarbij ze anderen specifiek waarschuwt om de abortuspil niet te gebruiken of andere methoden van abortus te ondergaan. 

"Ik was bang dat mijn vriend me zou verlaten", zei ze. "Ik herinner me dat hij tegen me zei: 'Je wilt het toch niet houden?'"

Toen nam Toni de abortuspil, waar eigenlijk twee aparte medicijnen voor nodig zijn. De eerste is mifepriston, dat de baby doodt door progesteron te blokkeren, een hormoon dat nodig is om het kind in leven te houden; een paar dagen later gevolgd door misoprostol, waardoor de baarmoeder samentrekt en de baby uit de moeder wordt gedwongen. De vrouw is vaak alleen wanneer dit gebeurt en wordt gedwongen om het lichaam van de baby zelf af te voeren.

"Ik herinner mij dat ik naar beneden keek het toilet in en totaal geschokt was", vertelt Toni. Ze voelde meteen spijt. "Het verdriet om het leven van je eigen kind te nemen verandert je", zei ze. 

Complicaties
Naast de emotionele last volgde twee maanden later vreselijke fysieke pijn. "Ik kreeg de meest ondraaglijke pijnen door mijn hele lichaam, ik ging naar de badkamer en er waren bloedstolsels ter grootte van mijn vuisten die mijn lichaam verlieten, urenlang bloedde ik", vertelt Toni. "Ik heb dit vrijwel in mijn eentje moeten doorstaan. De vriend waarmee ik was heeft het in die tijd definitief uitgemaakt."

Twee jaar later brengt een routinecontrole in het ziekenhuis meer schade aan het licht. "De verpleegster vroeg me of ik eerder een abortus had gehad, en ik zei: 'Ja, waarom vraag je dat?' Ze vertelde dat ik zichtbaar littekenweefsel had."

Tessa Longbons, een senior onderzoeksmedewerker bij het Charlotte Lozier Institute, vertelt CBN News dat veel voorstanders van een verbod op abortus verwijzen naar de abortuspil, medische abortus of RU-486 als chemische abortussen, en ze zegt dat haar organisatie heeft ontdekt dat de praktijk gevaarlijker is dan chirurgische abortussen, ondanks de uitspraak van de FDA dat het veilig is - een claim die volgens haar grotendeels gebaseerd is op onvolledige rapportagegegevens.

"Maar liefst 95 procent van alle complicaties door abortuspillen worden niet weergegeven in de gegevens van de FDA en ze verzamelen zelfs de meeste gegevens niet meer. Ze vereisen alleen rapportage over sterfgevallen," zegt ze.  

De FDA keurde het abortuspilbeleid in 2000 goed voor vrouwen die niet meer dan elf weken zwanger zijn. Vorig jaar heeft de FDA de eis laten vallen dat artsen patiënten persoonlijk moeten zien voordat ze het mogen voorschrijven, wat de deur opende voor een enorme uitbreiding van deze medicijnen waarbij vrouwen de pillen per post kunnen ontvangen.