Maar hoe langer ik grotendeels van het podium af ben geweest de afgelopen twee jaar, weg van de conferenties, de diensten en concerten, en hoe meer ik aangewezen ben op mijn eigen relatie met God, hoe meer ik zie dat al die grote dingen, mooie lichten, en maniertjes die wij hebben als christenen in de 'spotlight' geenszins het middelpunt hoeven te zijn van waar God per se op zit te wachten.

Ik moet vaak denken aan de vergelijking dat zo'n worshipconcert, een mooie preek of schilderij die je kan maken voor God is als je eigen kind die je een prachtige tekening geeft. Ik houd van tekenen en heb m'n vader of moeder wel eens een portret gegeven van ze waar ik hard aan had gewerkt. Dat vonden ze mooi en ze waren trots op me. Maar die tekening is nog geen fractie van wat ons leven samen inhoudt. Ze genieten nog veel meer van het leven wat we samen delen, de relatie die we hebben. Wie ik ben als persoon. Ik ben geen vader, maar ik kan me daar alles bij voorstellen. Als de mens een afspiegeling van God is kan het niet anders dan dat dit ook is wat de Vader van ons vraagt.

Wat nou als we niet zoveel bezig zouden zijn met hoe ons leven met God 'eruit ziet' voor mensen, maar meer hoe het echt is van binnen. Ik heb daar zelf nog een lange weg in te gaan, maar ik weet dat God om onze liefde vraagt, liever dan onze offers. Maar gelukkig is het geen kwestie van of of. Ik wil streven naar een eerlijk en echt leven wat Hem vreugde brengt, en elke tekening die ik daarbij voor Hem maak is een bonus.

Reyer is fulltime actief in de (christelijke) muziek als liedschrijver, zanger en producer. Klik hier om zijn website te bezoeken. Lees ook: Zanger Reyer kreeg een burn-out: “Ik kon niet meer in de auto zitten of een supermarkt in”.