Christian groeide op in een christelijk gezin: beide ouders hadden een levend geloof dat ze actief uitdroegen. Desondanks duurde het even voordat hij zelf de keuze maakte voor God. Tot zijn achttiende leidde hij een ‘dubbelleven’: "Ik was nooit vijandig tegenover het evangelie en ik maakte gewoon muziek in de kerk. Toch waren er ook veel dingen in mijn leven die niet goed waren. Daar begon ik steeds meer moeite mee te krijgen en op een gegeven moment ervaarde ik dat God zei: wie wil je dienen? Maak een keuze. Toen heb ik mijn leven heel bewust aan God gegeven."

Deze omkeer gaf hem een hoop inspiratie waardoor hij al snel liedjes begon te schrijven. Op zijn twintigste bracht hij zijn eerste cd uit en daarmee volgde de ene na de andere uitnodiging om te komen optreden. Nu hij 36 is, schrijft en zingt hij nog steeds. Christian vertelt: "Het mooiste aan mijn werk vind ik dat muziek levens kan veranderen. Ik wil mensen graag iets meegeven in mijn muziek. Ik stop lessen uit de Bijbel in mijn liedjes en wil gelovigen die zoekende zijn daarmee een beetje richting geven."

Hoe mooi het werk ook is, het is niet altijd makkelijk. Bij geestelijk werk komt altijd geestelijke strijd kijken, ervaart Christian. "Als je veel op een podium staat en je naam staat overal op een flyer, kan de aandacht al snel te veel naar jezelf gaan. Je kan een prestatiedruk voelen en het idee hebben te moeten voldoen aan hoge verwachtingen. Omdat je wordt gezien als artiest, probeer je natuurlijk ook mooie dingen te creëren die mensen waarderen. Maar in de eerste instantie is mijn muziek een roeping en bediening. Mijn doel is om alles ‘voor Gods aangezicht’ te doen en alleen voor Zijn goedkeuring te leven. Dat geeft rust, maar het vraagt soms ook om bepaalde keuzes. Het is mijn verlangen om echt aan Zijn Koninkrijk te bouwen en niet aan mijn eigen koninkrijk."

Nieuwe liedjes schrijven, cd’s uitbrengen, optreden bij evenementen en concerten: Christian heeft jarenlang veel hooi op zijn vork genomen. Toen, tijdens de coronapandemie, werd hij ziek. Hij kreeg veel last van duizeligheid die maar niet wegging en het was onduidelijk waar het precies vandaan kwam. Toen ook de onderzoeken niets uitwezen, werd de duizeligheid alleen maar erger doordat niemand een oorzaak leek te kunnen aanwijzen. Op een gegeven moment was hij dag en nacht duizelig en kon hij haast niks anders doen dan op bed liggen. Zijn wereld werd steeds kleiner. Voor hemzelf erg moeilijk, maar ook voor zijn vrouw, en hun geloof en vertrouwen werden op de proef gesteld.

Toen ontdekte hij dat het ziek-zijn stress-gerelateerd was. "Ik zag dat al mijn klachten het gevolg waren van een zwaar ontregeld zenuwstelsel. Vanaf dat moment begon ik te werken aan twee dingen: allereerst leerde ik om niet te vechten tegen mijn duizeligheid, maar om het helemaal toe te laten. Ik moest leren om juist dingen op te pakken die mijn klachten triggerden, om aan mijn brein het signaal te geven dat die dingen niet gevaarlijk zijn. Daarnaast ben ik gaan werken aan de onderliggende oorzaak van alle stress: ik merkte dat een groot deel werd veroorzaakt door bepaalde gebeurtenissen uit het verleden die invloed hebben gehad op mijn leven en mijn muziek."

Ondanks dat Christian tijdens zijn ziekte heel diep zat, ervaarde hij vaak Gods nabijheid: "God sprak regelmatig tot mij en mijn vrouw door middel van kaartjes, dagboekstukjes, Bijbelteksten en preken. In die tijd heb ik me ook afgevraagd: moet ik wel verder in de muziek? God heeft dat meerdere keren bevestigd in de dingen die we lazen. Bovendien voorzag Hij ook in financiële middelen. Ik heb twee jaar lang niet kunnen werken, maar God heeft echt voorzien in alles. Soms kregen we zomaar een gift die precies de kostenpost dekte die we op dat moment hadden."

Inmiddels gaat het weer een stuk beter. De klachten zijn nog niet helemaal weg, maar: "Ik leef weer! Daar ben ik heel dankbaar voor, ook omdat ik er veel door heb geleerd. De lichamelijke klachten helpen me juist om meer balans te vinden. Het is een soort stok achter de deur: als je lichaam sneller aan de rem trekt, ga je serieuzer werken aan de dingen die echt nodig zijn. Bovendien heb ik geleerd hoe bevrijdend het is als je naar buiten gericht leeft en bewogen bent met de nood van anderen. Waar liefde gaat heersen, word je bevrijd van angst."

Eén van de dingen die Christian weer oppakt is dat hij weer veel optreedt; zo ook bij het OMF Mission Event. Als er iets wel belangrijk is, dan is het zending, vindt Christian. "Gods Koninkrijk moet vol worden. Nu heb je nog de kans om mensen te bereiken met het evangelie. Als kerk zijn we vaak te veel naar binnen gericht en veel christenen vinden het ook lastig om buiten de kerkmuren iets te doen. Dan moet je juist de mensen die buiten de kerk hun kop boven het maaiveld uitsteken, enorm steunen."

Het thema ‘God nodigt ons uit’ spreekt Christian dan ook erg aan. "Ik zou graag anderen uitnodigen om een relatie met God op te bouwen en vanuit die relatie te gaan leven. God nodigt je altijd uit om in Zijn nabijheid te komen, om in Zijn heerlijkheid te zijn en Zijn rust te ontvangen. Door alles wat er is gebeurd heb ik ook mogen leren om niet voor Hem uit te lopen, maar juist echt met Hem samen te werken." God nodigt ons uit om met Hem te leven en die uitnodiging mogen wij aan anderen doorgeven. Opdat Zijn Koninkrijk vol wordt!