Dabrina, de dochter van Victor en Shamiram Bet-Tamraz, wilde mensenrechtenorganisatie Article18 niet vertellen waar haar ouders zijn. Maar ze zijn “safe and well” en ze gaan door met hun juridische strijd tegen hun gezamenlijke straf van 15 jaar cel. “We blijven bidden en hopen dat hun straffen worden ingetrokken”, zegt Dabrina vanuit Zwitserland waar ze woont. “We bidden voor gerechtigheid voor mijn ouders en voor de andere christenen die lijden in de gevangenissen.” Als het vonnis wordt ingetrokken, dan wil het echtpaar snel naar hun land terugkeren.

Op 11 augustus kreeg Shamiram een officiële oproep (zie foto) om zich binnen vijf dagen te melden bij de Shahid Moghadas-rechtbank in de Evin-gevangenis in Teheran. In het document staat dat als ze zich niet meldt, ze wordt gearresteerd. Net voor de deadline vluchtte het echtpaar naar een ander land.

Sinds ze hun veroordeling kregen te horen in 2017 en 2018, heeft het echtpaar een frustrerende rechtsgang ervaren. Hoorzittingen werden steeds weer afgezegd om verschillende redenen. De ene keer was er een nieuwe rechter op de zaak gezet, de andere keer was de rechtbank ‘te vol met mensen’. Hun laatste hoorzitting op 1 juni werd zonder uitleg of excuus afgezegd. Op 19 juli kwam het bericht van hun advocaat dat hun beroep tegen hun straf definitief was verworpen.

Ook de kinderen van het echtpaar werden door de geheime dienst opgepakt om hen onder druk te zetten. Hun zoon Ramiel werd eerder dit jaar vrijgelaten uit de gevangenis vanwege de coronacrisis. Zijn broer August werd in 2016 met vier anderen opgepakt bij een picknick.

In Iran, op plek 9 van de Ranglijst Christenvervolging, groeit de kerk als kool. Tegen de verdrukking in. Een aantal jaren geleden waren er 250.000 christenen. Nu is een conservatieve schatting dat het er 800.000 zijn, maar de bezorgde Iraanse overheid spreekt al van een miljoen.