In het kerkelijk blad van de Gereformeerde Gemeente geeft de predikant vervolgens antwoord. Hij zegt eerst dat er volgens de Bijbel verschillende vormen van gebed mogelijk en geoorloofd zijn. "Wonderlijk dat de gebedshouding die ons het meest vertrouwd is, zittend met gevouwen handen, in de Bijbel niet voorkomt", vervolgt de predikant. Hij schrijft verder dat hij geen bezwaar heeft tegen gemeenschappelijk gebed, maar dat de vorm bedenkingen oproept. Daarbij geeft de predikant wel direct aan voorzichtig te zijn. "Omdat we het in onze jeugd zelf slechts één keer hebben bijgewoond, schrijven we(met voorzichtigheid) vooral van wat we gelezen en gehoord hebben van mensen die er regelmatig bij zijn geweest."

Daarna somt de predikant enkele bezwaren op tegen het kringgebed. Zo noemt hij gevaar dat de orde in het gebed ontbreekt en stelt hij dat in een kringgebed soms heel persoonlijke dingen geuit worden die daarmee bij iedereen bekend worden. "Is dat de bedoeling van het gebed? Het gebed is er niet om elkáár dingen te vertellen, maar om tot de Heere te bidden. Daarmee raken we een gevoelig punt. Het gebed lijkt te verworden tot een intermenselijk gebeuren."

"Nu moeten we het kringgebed op zich niet veroordelen omdat sommigen het verkeerd gebruiken. Wel mogen we eerlijk overwegen dat het kringgebed vooral in kringen voorkomt met een ander geestelijk klimaat." In het vervolg van zijn antwoord stelt ds. Labee dat Jezus oproept om in de binnenkamer te bidden en dat bij samen bidden de priesters(Oude Testament) en oudsten(Nieuwe Testament) daarin een taak hadden. Hij sluit vevolgens af met het citeren van Zondag 45 vraag 117 van de Heidelbergse Catechismus.