Waarom Israël een theologische bedreiging vormt voor Iran

In het conflict in het Midden-Oosten spelen diepere geestelijke krachten mee. Israëls terugkeer naar het land is niet alleen een geopolitieke gebeurtenis, maar ook als een bevestiging van Bijbelse profetieën. In dit artikel leg ik uit waarom Jeruzalem, Iran en de toekomst van de Islamitische Republiek onderdeel zijn van een grotere geestelijke strijd om waarheid en macht.
Er spelen volgens Ali Siadatan, een Iraanse auteur en commentator, belangrijke geestelijke dynamieken in het conflict in het Midden-Oosten. Onlangs werd hij door het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken uitgenodigd in Jeruzalem om zijn expertise te delen over Iran en de eschatologie van het islamitische regime.
Siadatan woont inmiddels in Canada en kijkt met een brede blik naar Iran. Hij ziet niet alleen de geopolitieke elementen op de grond vandaag, maar kijkt ook terug naar de lange geschiedenis van het land en voorbij het fysieke domein naar de geestelijke aspecten van het conflict, zoals die volgens hem in de Bijbel worden geopenbaard.
Israëls terugkeer als theologische bedreiging
De in Iran geboren docent stelt dat een van de grootste problemen die het regime met Israël heeft, is dat Israël bewijst dat de Bijbel waar is. "De hele terugkeer naar het land geeft veel vlees op de botten van de oude geschriften van de profeten. Daardoor wordt het een theologische bedreiging voor andere utopische systemen", zei hij.
Volgens Siadatan zien we het regime in slow motion vallen. De dood van voormalig Opperste Leider Ali Khamenei was volgens hem de belangrijkste gebeurtenis van de oorlog en een doodsklok voor het regime.
"Het experiment is voorbij", stelt hij. Hij ziet het islamitische regime als een mislukte poging om zevende-eeuwse theologie te verbinden met de praktische realiteit van het besturen van een staat in de moderne wereld. "Ze kunnen zich niet aardig voordoen tegenover de wereld en tegelijk een economie hebben die voor iedereen functioneert."
Het vermogen om een staat succesvol te besturen mag dan verloren zijn gegaan, de ideologie daarachter is dat zeker niet. Gedreven door een eschatologische visie op de toekomst biedt de islam, net als het marxisme en de nazistische ideologie, een tegenbeeld van de messiaanse duizendjarige regering en het Koninkrijk van God zoals de Bijbel dat beschrijft.
De nazi's streefden hun eigen visie na van een duizendjarige heerschappij van het Derde Rijk, terwijl de islam een universeel kalifaat wil vestigen als de laatste openbaring van Allah.
De Islamitische Republiek Iran is steeds meer in de ban geraakt van de droom om de messiaanse figuur van de Mahdi te laten verschijnen en is geobsedeerd door Israël en Jeruzalem.
Siadatan beschrijft Jeruzalem als een "pilaar", het toonbeeld van de westerse Joods-christelijke cultuur. Hij legt uit dat hij gelooft dat geestelijke machten zich richten op de Israëlische hoofdstad, wat volgens hem gevolgen heeft voor de hele westerse wereld.
"Zij putten uit dezelfde bron van het occulte om vervolgens oorlog te voeren tegen Jeruzalem en tegen de 'Jeruzalem-pilaar' van het Westen", zegt hij. Dat gebeurt volgens hem via "concurrerende visies op de toekomst".
Volgens Siadatan moeten de bestaande cultuur en systemen van het Westen worden vernietigd om plaats te maken voor het nieuwe.
Over de marxistisch-islamitische alliantie zegt hij: "Die wist de Bijbel uit en nodigt die cultuur vervolgens uit om op te trekken naar een alternatieve visie op de toekomst dan de visie die door de Bijbel is geopenbaard. Daardoor komt zij in conflict met degenen die vasthouden aan de Bijbelse toekomstvisie."
Opvallend genoeg blijft de lijn van de Bijbelse geschiedenis zich ontwikkelen, ondanks alle pogingen om die te vernietigen.
"Niets heeft haar meer tot leven gebracht dan de geboorte van de staat Israël, de herleving van het land, het volk en Jeruzalem dat na een zeer wonderlijke oorlog in 1967 deel werd van het gemenebest van het Joodse volk", zei Siadatan.
Hij wees erop dat tegenwoordig de meeste Joden in de Engelstalige wereld wonen: Engeland, Australië, Canada en Amerika. Volgens hem is dat geen onbelangrijk feit.
"De Engelstalige wereld is uniek", legde hij uit. "Zij is gebaseerd op het idee dat de mens naar het beeld van God is gemaakt. Zij put uit de boeken van Mozes om individuele rechten te geven, terwijl islam en marxisme collectivistische ideeën zijn die vasthouden aan voorgeschreven kennis, beheerd door instituties die je moet geloven. Anders kom je in het verdomhoekje terecht."
Jeruzalem en de Mahdi
Siadatan wees op een vers dat Johannes in het Nieuwe Testament schreef: "Iedere geest die niet belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is niet uit God. Dat is de geest van de antichrist, waarvan u gehoord hebt dat hij komt, en die nu al in de wereld is" (1 Joh. 4:3).
"Het Griekse woord antichrist betekent valse messias", verduidelijkte hij. "Zoals de Heilige Geest uitgaat, gaat ook deze andere geest uit. De worsteling tussen deze twee geesten vormt het DNA van tweeduizend jaar geschiedenis. Islam en marxisme zijn vergelijkbaar met winden die geen geografische grenzen kennen. Zoals in het Hebreeuwse woord ruach, dat zowel geest als wind betekent. Ze hebben geen grenzen. Ze gaan overal naartoe."
"Wanneer deze twee winden samenkomen om de scepter van Perzië als wapen in te zetten tegen Juda en tegen de 'Jeruzalem-pilaar', is dat een krachtige combinatie, een sandwich", stelde hij. Daarbij ziet hij de geografisch ongebonden "winden" van islam en marxisme als iets anders dan regionale vorstendommen.
De prins van Perzië
Siadatan werkt momenteel aan een boek over dit onderwerp. Hij legt uit hoe zijn gedachteproces begon toen hij onderzoek deed naar de verschillen tussen de Septuaginta, de Dode Zeerollen en de Masoretische teksten.
"Er is een geweldige passage in Deuteronomium 32 die ik rond 2001 ontdekte", zei hij. "In het lied van Mozes staat in de Masoretische tekst, in de Aleppo Codex, dat God, toen Hij de volken verdeelde en hun grenzen vaststelde, dat deed overeenkomstig het aantal zonen van Israël. Maar in de Septuaginta staat: overeenkomstig de zonen van God."
"Toen de Allerhoogste aan de volken hun erfdeel gaf, toen Hij de mensenkinderen van elkaar scheidde, stelde Hij de grenzen van de volken vast overeenkomstig het aantal zonen van God. Want het deel van de HEERE is Zijn volk, Jakob is het gebied dat Zijn eigendom is" (Deut. 32:8-9).
Genesis 46:27 zegt dat zeventig personen werden gerekend tot de zonen van Israël toen zij Egypte binnengingen. Dat getal is in de Joodse traditie de volken gaan vertegenwoordigen vanwege dit vers. Toch kan deze passage volgens Siadatan ook verwijzen naar de 'zonen van God', die hij gelijkstelt aan de geestelijke machten die heerschappij hebben over specifieke geografische gebieden.
"Er zijn van die inkijkjes in geestelijke machten achter de volken, de prins van Perzië, de prins van Griekenland", legt hij uit. Hij voegt eraan toe dat satan, toen Jezus in de woestijn werd verzocht, aanbood om Hem de heerschappij over alle koninkrijken van de wereld te geven, alsof die onder zijn gezag stonden en hij ze kon weggeven.
"Het bevindt zich binnen het imperiale systeem van de droom van Nebukadnezar, als een van de dragende imperiale jurisdicties van de wereldorde. Want daaruit komt Rome voort, en uit Rome komt Europa voort, en de moderne wereld", vervolgde hij. Daarbij wees hij op het boek Daniël, waar de prins van Perzië bij naam wordt genoemd.
"Dit zijn dus de geestelijke autoriteiten over de volken", vervolgde Siadatan. "Zij eisen aanbidding, zij worden afgoden, zij geven geschriften, maar de God van de Bijbel is heel anders, omdat die de toekomst openbaart voordat die werkelijkheid wordt."
Vergeleken met ideologische manifesten of andere religieuze teksten heeft de Bijbel volgens hem een unieke positie, omdat de profetieën ervan steeds zijn uitgekomen en nog altijd uitkomen.
"De profetische historische onderlaag van het verhaal is het unieke kenmerk van de Hebreeuwse Bijbel, doorlopend in het Nieuwe Testament, waarin alleen de aspecten van het leven van de Messias zijn vastgelegd die vallen binnen het bereik van de voorspellingen over de Messias in de Hebreeuwse Bijbel."
"De islamitisch-marxistische beweging heeft niet alleen Iran overgenomen of de sjah omvergeworpen", stelt Siadatan. "Zij is het centrum van een heel vorstendom dat de hele regio beheerst. Zelfs Turkije, Egypte en de Arabische wereld vallen binnen het rijk van de prins van Perzië, maar het lijkt erop dat het hoofdkwartier uitgaat van het Iraanse plateau."
Siadatan gaf commentaar op de manier waarop deze alliantie politieke partijen, media, onderwijssystemen en zelfs kerken in haar greep heeft gekregen om een hele generatie te indoctrineren. De omstandigheden waren gecreëerd en het kruitvat stond op ontploffen, zo suggereerde hij. Toen 7 oktober kwam, ontketende dat een vuurstorm.
"Nu is de lucifer aangestoken en op 8 oktober werd de vlam aangewakkerd. En zoals het woord Hamas, חמס, bekend voorkomt in de wekelijkse Thoralezing over Noach, vult het een week later de hele aarde", zei hij. Hij verwees naar Genesis 6:11, "Maar de aarde was verdorven voor Gods aangezicht en de aarde was vol geweld, Hamas, חמס."
Maar dat is nu juist het bijzondere aan de Bijbel. Zij is mysterieus en profetisch. Zij beschrijft gebeurtenissen nauwkeurig en voorspelt ze zelfs voordat zij plaatsvinden. Hoezeer de vorstendommen en geesten die tegen Jeruzalem werken ook tekeergaan, het Boek der boeken blijft zich voor onze ogen ontvouwen.
Hij zei: "De reden waarom deze mensen Israël willen vernietigen, is omdat het de betrouwbaarheid van de Bijbel bewijst. De legitimiteit van deze 'Jeruzalem-pilaar' berust op het feit dat de woorden van de Bijbel in de geschiedenis werkelijkheid zijn geworden. Daar zit waarheid in."
Bovenstaand artikel verscheen onlangs via All Israel News en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.








































Praatmee