De brief werd oorspronkelijk gepubliceerd door de Iraanse mensenrechtenorganisatie HRANA en vervolgens vertaald door Article18. Marzban vertelt dat zij op 17 mei 2023 tijdens een wandeling werd aangehouden. Geblinddoekt werd ze naar een ondergronds detentiecentrum gebracht, waar ze zich moest uitkleden en alleen in een cel werd achtergelaten.

Kort daarna kwam volgens haar een gemaskerde man binnen, die haar verkrachtte. Marzban schrijft dat zij hevig bloedde en lichamelijke en psychische verwondingen opliep. Vervolgens zouden medewerkers van het detentiecentrum haar hebben beloofd vrij te laten als zij zou zwijgen. Tijdens de terugreis naar haar woning werd zij opnieuw gewaarschuwd niets over het seksuele geweld te vertellen.

Marzban hield de verkrachting lange tijd geheim, ook voor haar echtgenoot, die aan de ziekte van Parkinson lijdt. Ze schrijft dat ze bang was dat hij de waarheid niet zou kunnen dragen. Zelf raakte ze na het misbruik steeds verder geïsoleerd en bleef ze kampen met de psychische gevolgen.

In januari van dit jaar werd Marzban opnieuw gearresteerd. Ze kwam terecht in hetzelfde detentiecentrum. 'De grootste marteling tijdens de 22 dagen die ik daar doorbracht, was de angst dat het verschrikkelijke incident opnieuw zou gebeuren', schrijft ze. Nadat zij tien dagen niet had gegeten en gedronken, werd ze naar de gevangenis overgebracht.

Marzban stelt dat haar pogingen om officieel aangifte van de verkrachting te doen telkens werden tegengehouden. Ze zou bovendien opnieuw zijn bedreigd om haar het zwijgen op te leggen. 

Cvandaag berichtte eerder dat Marzban in mei werd veroordeeld tot negen jaar en acht maanden gevangenisstraf wegens onder meer “propaganda tegen de staat” en “samenzwering tegen de nationale veiligheid”. Tijdens een huiszoeking namen de Iraanse autoriteiten haar Bijbel en andere christelijke lectuur in beslag. Ze zit momenteel vast in de Evin-gevangenis.