"Ik weet eigenlijk helemaal niet of er wel een God bestaat." De woorden vallen zacht. Niet uit boosheid, maar uit verwarring. Jarenlang leefde Annemieke Waaldijk* in angst. Niet alleen voor de vader die haar en haar zussen seksueel misbruikte en mishandelde, maar ook voor de God zoals Die haar werd voorgehouden. "Ik wil niet naar de hel, dus ik moet lief zijn", schrijft ze in Het waren toch mijn ouders. De boodschap van hel en verdoemenis liep als een rode draad door haar jeugd. Haar ouders hielden haar voor dat ze moest gehoorzamen, omdat God dat van haar vroeg.