De vrouw schrijft dat zij zich al jarenlang eenzaam voelt. Ondanks contacten met familie, kennissen en hulpverleners ervaart zij weinig ruimte om persoonlijke worstelingen te delen. 'Ik heb zoveel alleen overleefd. Er was gewoon niemand', schrijft ze. Ook vertelt ze over pesterijen in haar jeugd, een vorm van autisme en gevoelens van vervreemding.

Tijdens een begrafenis werd ze geraakt door een lied waarin Jezus werd genoemd. Daarbij kwam de vraag bij haar op: 'Mag je echt bij God komen zoals je bent en Jezus ontmoeten?'

Verdriet en eenzaamheid
Ds. Pater schrijft dat haar verhaal hem raakt, vooral de uitspraak dat ze zoveel alleen heeft moeten overleven. Tegelijk moedigt hij haar aan om niet te berusten in oppervlakkige relaties. Volgens hem is echte verbondenheid alleen mogelijk wanneer er ruimte is voor persoonlijke gesprekken en kwetsbaarheid.

'De Heere Jezus wilde niet vooral gezellig zijn, maar eerlijk. Hij wil echt contact', schrijft de predikant. Daarom spoort hij haar aan om voorzichtig patronen van terugtrekking en aanpassing te doorbreken, eventueel met professionele ondersteuning.

Bij Jezus komen
Op de vraag of iemand bij God mag komen zoals hij of zij is, antwoordt Pater genuanceerd. Volgens hem kan een mens vanwege zijn zondige natuur niet zomaar tot God naderen. 'Maar het wonder is dat God Zijn Zoon gezonden heeft. Bij de Heere Jezus mag je inderdaad komen zoals je bent.'

Daarnaast benadrukt de hervormde predikant het belang van de kerkelijke gemeenschap. Hij vraagt waarom de vrouw geen kerkdiensten meer bezoekt en moedigt haar aan opnieuw aansluiting te zoeken bij een gemeente. 'Voegt u bij de Godgezinden en je zult er Jezus vinden', schrijft hij. 'Je kunt niet in je eentje christen zijn.'