Van den Boogaard is momenteel voor twee derde van zijn werktijd verbonden aan de hersteld hervormde gemeente van Poederoijen en Loevestein. Daarnaast vervult hij voor één derde van zijn werktijd de functie van kerkrechtadviseur bij het kerkelijk bureau van de HHK.

In gesprek met diezelfde krant, vertelt de predikant dat het voor hem steeds lastiger wordt om beide werkzaamheden te combineren. Daarom kiest Van den Boogaard ervoor om vanaf 1 juli volledig werkzaam te zijn voor het kerkelijk bureau van de HHK. Hij wijst erop dat het actualiseren van de kerkorde, beleidsontwikkeling en advisering van gemeenten een omvangrijk takenpakket vormen. Bovendien biedt deze stap hem meer ruimte voor zijn promotieonderzoek aan de Theologische Universiteit Utrecht.

Van den Boogaard hoopt op 5 juli afscheid te nemen van hersteld hervormde gemeente in Poederoijen en Loevestein. Eerder was hij verbonden aan de hersteld hervormde gemeente te Ederveen (2016). Hier ging hij tevens voor het eerst als gemeentepredikant aan de slag.

Roeping tot het ambt
Ongeveer een jaar na zijn overstap naar Poederoijen en Loevestein, zocht Cvandaag de predikant op. Hij vertelde onder meer hoe zijn verlangen om in het ambt te dienen al op jonge leeftijd vorm kreeg. "Als 17-jarige scholier moest ik een studiekeuze maken. Geschiedenis studeren in Leiden was voor mij een serieuze optie, maar het is theologie geworden. Eigenlijk wist ik van jongs af aan al dat ik dominee wilde worden, maar voor mezelf durfde ik dat nooit toe te geven. De keuze om theologie te studeren ging gepaard met een hartelijk ‘ja’ tegenover de Heere. Hij is het waard om gediend te worden en dus legde ik in die tijd ook openbare geloofsbelijdenis af.”

Ook vertelde Van den Boogaard dat je het predikantschap onder andere als een 'reizigersbestaan' kan kenmerken. Nadat Van den Bogaard in 2016 het beroep uit Ederveen aannam, moest hij Tholen achter zich laten en werd het 'gewone' burgerleven ingeruild voor dat van predikant. "Het ‘te koop’ bord in de tuin van ons huis heeft mij doen beseffen dat we als domineesgezin een ‘reizigersbestaan’ leiden waarin niets van onszelf is en we alles van Hem mogen verwachten."

Vervolgens deelde hij: "In onze kringen is de uitdrukking ‘hier beneden is het niet’ vrij bekend. Net als onze aartsvader Abraham zijn we als christenen op doortocht en moeten we onze tentpinnen niet te diep in aardse grond zetten. Ons koninkrijk ligt niet op aarde, maar in de hemel en daar zijn we naartoe op weg. Het domineesbestaan heeft die les op scherp gezet en helpt mij om afhankelijk van de Heere God te blijven.”