Moeten christenen wat minder zeker zijn?
Hebt u dat ook wel eens? Na een flinke discussie ben je best tevreden over je standpunt, maar niet over je houding. Je verstand en je mond stonden aan maar je hart en je oren stonden uit. Nu heb je de discussie gewonnen maar je bent je gesprekspartner verloren. Dat is sowieso vervelend, maar in de kerk helemaal. Hoe komen we verder? Met meer of minder zekerheid?
Hoofd en hart
"Iedereen heeft verdriet, waarom zouden wij dan moeten blijven hangen in treuren over onze kinderloosheid?", aldus een familielid. Wat schuilt er soms een eenzaamheid achter die fraaie gevel, wat een kwetsbaarheid in dat stoere lichaam, wat een pijn achter dat altijd lachende gezicht, wat een onzekerheid onder stellige woorden. De wereld is gebroken, mensen zijn in nood, maar we komen daar maar zelden aan toe. Onze eigen zorgen stoppen we weg, naar die van een ander vragen we liever niet. Wanneer was de laatste keer dat u een ander in de ogen keek toen u vroeg hoe het ging, of dat een ander dat bij u deed?
Praatmee