Inhoud van de brief
De briefschrijvers pleiten voor een rechtvaardige en barmhartige benadering van mensen die bescherming zoeken in Nederland. De brief vergelijkt het huidige regeerprogramma, waarin wordt gestreefd naar 'het strengste asielregime ooit', met het restrictieve asielbeleid van de Nederlandse regering in de jaren '30. Destijds leidde dat beleid tot schrijnende situaties voor Joodse vluchtelingen.

Ze wijzen erop dat het aantal asielaanvragen in Nederland de afgelopen jaren niet substantieel is toegenomen en dat Nederland een klein percentage van alle vluchtelingen wereldwijd opvangt. In verhouding tot de wereldbevolking draagt Nederland volgens de briefschrijvers relatief weinig bij aan het wereldwijde vluchtelingenvraagstuk.

'Wij verzoeken u met klem om het uitroepen van een crisis niet te baseren op een niet gekwantificeerd begrip als ‘de kiezer’, op een gepercipieerd gebrek aan draagkracht en op een ongedefinieerd ‘ervaren van mensen’', zo is in de brief te lezen. 'We vragen u dit ook omdat wij de opvang van gevluchte mensen niet als een (specifiek Nederlandse) crisis zien. Bijvoorbeeld omdat het aantal asielaanvragen de afgelopen jaren niet substantieel is toegenomen.'

Reactie minister-president
In een reactie verwees de minister-president naar voorgaande reacties die de initiatiefnemer van de brief heeft ontvangen. Schoof liet weten dat 'er geen mogelijkheden zijn om aan uw verzoek te voldoen'. 'Ik beschouw deze correspondentie hiermee als beëindigd. Uw eventuele toekomstige correspondentie over dit onderwerp zal voor kennisgeving worden aangenomen en niet verder worden behandeld.'

'De reactie van minister-president laat mij verbouwereerd achter', laat Jan de Beer weten via het platform NieuwWij. 'Ik weet niet of mijn minister-president niet kan, wil, durft. Het spijt me dat dit het is en dat onze minister-president onze oproep niet in ontvangst kan nemen. Het inspireert mij om, zoals de oproep besluit, er zelf te willen zijn voor mensen die bescherming zoeken.'