Ik ben God dankbaar voor Opwekking. Maar er is volgens mij ook een schaduwzijde aan dit Pinkstervuur. Als voorganger kijk ik tijdens de diensten met Pinksteren tegen een aantal lege banken aan. Geeft niet, houd ik mijzelf voor, en ik bid om Gods zegen in Biddinghuizen.

De mensen die wel naar hun eigen gemeente komen, ervaren met Pinksteren niet zo de geestelijke eenheid over kerkmuren heen. Ze missen ook dat bijzondere conferentiegevoel. Voor hen is het een gewone zondag. Geen Kerst of Pasen. Pinksteren is voor de happy few die naar Opwekking kunnen gaan, het kunnen betalen, tegen de prikkels kunnen en de tijd kunnen vrijmaken om ervoor in de file te staan.

Nu is Pinksteren meer dan Opwekking, het feest in Biddinghuizen. Maar toch voelt het voor de honderdduizenden achterblijvers alsof ze er niet bij waren, daar in Jeruzalem. Dáár gebeurt het!

Kan dat anders? Ik denk het wel. Stel je eens voor dat deze grootste Pinksterconferentie niet elk jaar, maar om het jaar gehouden wordt. En dat we het andere jaar op vijftig plaatsen een kleinschalige Pinksterconferentie organiseren.

Bij elke mini-Opwekking worden drie of vier lokale kerken betrokken. Ze gebruiken van vrijdagavond tot en met zondagavond verschillende kerkgebouwen voor seminars, met inzet van plaatselijke voorgangers. Ze organiseren met alle kinder- en jeugdwerkers een programma voor verschillende leeftijden. Ze huren samen een sportveld voor sportactiviteiten op zaterdag en een openluchtdienst op zondagmiddag, enzovoort.

Wat zijn de voordelen? Veel meer christenen raken betrokken bij Pinksteren als feest van geestelijke eenheid. De eenheid over kerkmuren heen beklijft veel sterker. Je hebt je broers en zussen ter plaatse leren kennen. Die kom je de volgende week gewoon weer tegen in het centrum.

Veel meer niet-christenen gaan iets merken van het Pinkstervuur. Pinksteren is niet slechts een item op het journaal vanwege de files bij Walibi. Je kunt nog makkelijker niet-gelovigen uitnodigen voor dit 'christelijke suikerfeest'. En je geeft ze alvast een uitnodiging mee voor de Alpha-cursus na de zomervakantie.

Het plaatselijke jeugdwerk krijgt een boost. Vooral fijn voor randkerkelijke jongeren. Voor de vele vrijwilligers van Stichting Opwekking scheelt het gedurende het jaar een hoop tijd, geld en energie. Die kunnen zij vervolgens weer inzetten voor hun eigen gemeente. Het aantal voordelen is vast nog wel uit te breiden, denk ik.

Zijn er ook nadelen? Waarschijnlijk ben ik daar een beetje blind voor, omdat ik dit idee zelf bedacht heb. In christelijk jargon: omdat ik het op mijn hart heb gekregen.

Maar serieus, wat willen we met Pinksteren? Dat zoveel mogelijk mensen het vuur van de Heilige Geest ervaren, toch? Wat wil Stichting Opwekking? De naam zegt het al. Laten we het net eens aan de andere kant uitgooien. Wie weet is dat wel een middel tot opwekking...

Natuurlijk kan Stichting Opwekking prima betrokken zijn bij de tweejaarlijkse mini-Opwekkingen. Hun organisatietalent, netwerk, ervaring en draaiboeken zijn goud waard. Laat Stichting Opwekking maar de leiding nemen in deze beweging!