Sarot verwijst naar het jaar 1961. Toen kwamen achttien theologen uit de hervormde en gereformeerde kerken samen om eenheid te zoeken. “Een jaar later organiseerden ze een  congres met de titel ‘Van kerken tot kerk’. Uiteindelijk heeft het in 2004 geresulteerd in de vorming van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Ze kwamen dus 42 jaar eerder met hun oproep tot eenheid, een verklaring en een studiedag. De vorming van de PKN toont aan dat hun inzet daadwerkelijk ergens toe heeft geleid.”

“Ja, de verklaring van het platform Rome-Reformatie verschilt in veel opzichten van de verklaring van deze achttien theologen. De overeenkomst is dat beide oproepen tot eenheid van onderop tot stand zijn gekomen. Beide verklaringen hebben de bedoeling dat het niet slechts leidt tot meer worden, maar dat er werkelijke zichtbare eenheid ontstaat. In dat opzicht is het streven naar eenheid van het platform Rome-Reformatie gelijk aan de oproep in 1961. De achttien theologen herinneren ons eraan dat een oproep tot eenheid onderdeel mag zijn van een grote beweging die leidt tot een eenwording van alle kerken.”