Jaffo, het betekent in het Hebreeuws zoiets als ‘mooi’. Dat is best een toepasselijke naam. Nog steeds is het namelijk een gezellige plek om te bezoeken. Vooral in het haventje is altijd wel wat te beleven. En een gebakken visje is natuurlijk ook lekker.

Bekijk de video van De Verkenners:

Haven
Tegenwoordig is Jaffo een bescheiden vissers- en toeristenhaven. Dat was vijftig jaar geleden wel anders. Toen was dit een belangrijke haven voor Israël. Vanuit Jaffo werden bijvoorbeeld de bekende Jaffo-sinaasappels naar Europa verscheept. De belangrijkste Israëlische havens zijn tegenwoordig Ashdod en Haifa.

Ook in de tijd van de Bijbel was Jaffo al een haven. In Jaffo pakte Jona, ongehoorzaam aan zijn roeping van God een schip naar Tarsis (Jona 1:3).

Eerder al werden er in Jaffo talloze boomstammen overgeladen. Voor de bouw van de eerste tempel in Jeruzalem gebruikte koning Salomo hout uit het Libanon-gebergte; een gebergte in het huidige Libanon. Dat hout werd met behulp van vlotten over de Middellandse Zee hier naar Jaffo vervoerd (2 Kron. 2:16). Hetzelfde gebeurde tijdens de bouw van de tweede tempel in de tijd van Zerubbabel (Ezra 3:7).

Dorcas
Jaffo heet in het Nieuwe Testament Joppe. We komen die naam tegen in twee bekende geschiedenissen. Joppe was allereerst de woonplaats van Tabitha, ook wel Dorcas. Tabitha was een voorbeeld als het gaat om naastenliefde. Het verdriet was daarom groot toen zij na een ziekbed overlijdt.

Op dat moment verblijft Petrus in Lydda, het huidige Lod. Een stad in de buurt van de nationale luchthaven Ben Gurion. Petrus wordt gevraagd om naar Joppe te komen. Een wonder gebeurt: Dorcas wordt opgewekt uit de dood (Hand. 9:36-43).

Petrus blijft daarna lange tijd in Joppe. Hij logeert bij Simon de Leerlooier. Waar het huis van Simon precies stond, weten we niet. Het zal ergens in het oude Joppe gestaan hebben. Waarschijnlijk dicht bij de zee. Een leerlooier maakt van de huid van dieren leer. Dat is een vies werkje; het stinkt verschrikkelijk. De frisse zeewind aan de kust voorkomt dat de stank ondragelijk wordt.

Visioen
Weet je dat het huis van Simon de Leerhooier een erg belangrijke plaats is; vooral ook voor niet-Joden? Op het dak van het huis ontvangt Petrus een visioen (Hand. 10:1-11:18). Het is het bekende visioen over reine en onreine dieren. De boodschap van het visioen is dat Petrus iets wat God gereinigd heeft, niet als onheilig mag zien.

Terwijl Petrus nadenkt over het waarom van het visioen melden zich bij het huis van Simon enkele knechten van een Romeinse militair uit Caesarea, een plaats aan de kust zo’n 55 kilometer ten noorden van Joppe. De officier, Cornelius, heeft van een engel opdracht gekregen om Petrus thuis uit de nodigen.

Nu moet je weten: Petrus was een Jood en hield zich strikt aan de Joodse wetten. Voor een Jood was het daarom ongebruikelijk om bij een heiden op bezoek te gaan. Dan zou je volgens de wet namelijk onrein, onheilig worden.

Opeens begrijpt Petrus het visioen. God wil dat hij toch op bezoek gaat bij deze heidense officier.

Historisch moment
In Caesarea gebeurt vervolgens een groot wonder: Cornelius en zijn huisgenoten ontvangen, net zoals dat eerder gebeurde in Jeruzalem op de Pinksterdag, de Heilige Geest. De Heere Zelf leert Petrus, en later ook de andere apostelen, dat het Evangelie van Jezus Christus ook bestemd is voor niet-Joden.

Wat een historisch moment! Je zou kunnen zeggen: dankzij het visioen dat Petrus kreeg in Joppe, klinkt de boodschap van redding door Jezus Christus zelfs helemaal in Nederland. Ontvang jij die boodschap met net zoveel verlangen als Cornelius?

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.