Is een synode niet een blok aan het been? Een rem op het kerkelijk leven en bron van frustratie en ergernis? Zijn gemeenten niet beter af zonder zo’n tijd-, energie- en geldverslindend medium dat in een aantal kerken al lang aan gezag en geloofwaardigheid heeft ingeboet? Trouwens, wat stelt een kerkverband eigenlijk voor? Halen we ons gelijk niet, dan zijn we weg. Denk aan de eindeloze reeks kerkscheuringen, opsplitsingen en versplinteringen na 1834. Waren het niet vaker eerverschillen dan leerverschillen? Zouden we meer eenheid hebben gehouden wanneer we volstaan hadden met naast de Bijbel hooguit de geloofsbelijdenis van Nicea en het Apostolicum te hebben, zoals wel beweerd wordt?