Op een Israël-leerhuis kan het je zomaar gebeuren: ‘Oh, wat leuk, rabbijn, u kent onze psalmen ook.’ Ik schrok even, maar de rabbijn bleef onverstoorbaar. Hij had in zijn bebaarde leven wel vaker wat om zijn oren gekregen, en deze keer was het nog goed bedoeld ook. IK meen me te herinneren dat hij zoiets zei als: ‘Ja mevrouw, dat hoort bij mijn baantje.’ Meer woorden besteedde hij er niet aan. Hij had het vaker gehoord. Je kunt het in zo’n geval alleen maar erger maken.