"Als de Heere Jezus gevangen wordt, zijn daar niet alleen schriftgeleerden en overpriesters bij betrokken. Nee, ook een van Zijn eigen volgelingen zit in het complot. De Heere Jezus weet dat", zegt Westland. "Wanneer de Heere Jezus ergens in een bovenzaal in alle beslotenheid het Pascha viert, dan laat Hij dat weten. Heel aangrijpend als je erover nadenkt. Probeert u zich het eens in te denken: iemand met wie jij aan tafel zit, gaat Hem verraden zodat Hij gedood wordt. Een discipel die Hij geroepen heeft, die met Hem en ook de andere discipelen optrok. Maar ook Zijn wonderen zag, Zijn preken hoorde en er zelfs met de anderen op uit gestuurd werd om het Evangelie van het Koninkrijk van God te verkondigen, zieken te genezen en demonen uit te drijven."

"Deze discipel speelt Hem in de handen van mensen die niet rusten voordat zij Jezus gedood hebben. Wat is dat dramatisch! De Heere Jezus moet lijden en sterven, maar dat daar nu een van Zijn eigen volgelingen bij betrokken is, maakt het lijden van de Heere Jezus nog zwaarder en pijnlijker. Niet alleen moeten Zijn vrienden en familieleden Hem loslaten, moet Hij alleen lijden en sterven,  ook een vriend laat het afweten. Finaal. Jezus zegt het als Hij met Zijn discipelen het Pesach viert: 'Een van jullie zal mij verraden.' De discipelen zijn met zichzelf bezig en de een na de ander roept: 'Ik ben het toch niet?' Als je het oppervlakkig leest, dan denk je bij jezelf: tsjonge jonge, wat een zelfkennis! Ze achten zichzelf daar kennelijk toe in staat. Maar als je beter leest, ontdek je dat het in feite een verdediging is. Alle nadruk valt op het woord ‘niet’: 'Niet ik toch?' Hoe groot ze van zichzelf denken, blijkt ook als de Heere Jezus even later aan de Paasmaaltijd zegt dat Petrus Hem zal verloochenen. Dan zegt Petrus: 'Al moet ik met U sterven, ik zal U beslist niet verloochenen. En dan staat er dan zoveel zeggend: 'Evenzo spraken zij allen." 

"Jezus zegt: ‘Het is een van de twaalf.' Als we dit stukje lezen in Markus, dan valt daar ook de nadruk op dat het een van de twaalf is. Een uit de discipelenkring en een van de volgelingen. 'Het is een van de twaalf die met Mij in de schotel indoopt', zegt Jezus. Het is niet zo geweest dat iedereen stil werd en toekeek hoe Judas met Jezus het brood in de saus doopte  De discipelen hebben het helemaal niet zo in de gaten. Als Judas even later de Paaszaal verlaat, dan denken de discipelen nog dat hij het een en ander moet regelen. Hij beheert ten slotte de beurs. Intussen is het wel veelzeggend wat hier gebeurt: Judas doopt zijn brood met Jezus in de schotel. Dat geeft in de eerste plaats hun verbondenheid aan. Jezus wordt verraden door iemand aan wie hij verbonden is. Hier wordt vervuld wat de dichter van Psalm 41 onder woorden brengt: 'Zelfs hij, op wien ik voormaals heb vertrouwd, Mijn vreê- en disgenoot, Verhief zijn hiel, en sloeg mij fier en stout, Terwijl hij at mijn brood.'"

"In de tweede plaats is die vruchtenmoes ook zoveel zeggend. Die vruchtenmoes verwees naar de tichelstenen die het volk in Egypte tijdens hun slavernij voor de farao moest maken. Ze gedenken Gods grote daden in het verleden. Ze denken terug aan hoe het van nacht morgen werd en hoe de Heere het volk uitleidde door Zijn machtige arm en sterke hand. Terwijl ze dat doen, komt de verrader voor de dag. Juist hier, waar geestelijke verbondenheid zou moeten zijn in het gedenken van Gods grote daden, komt een duivelse scheiding aan het licht. Hij wordt nog gewaarschuwd: 'Wee de mens die dat doet, het was beter dat hij niet geboren zou zijn.' Een scherp woord. De Zoon des Mensen moet wel overgeleverd worden, Hij volgt het plan van Zijn Vader op. Maar wee de mens, die verantwoordelijk is voor die overlevering. Wee de mens. Het was beter als hij niet geboren was geweest. Het is een woord waarin de vloek doorklinkt. Maar het is niet alleen vloek, het is ook een woord dat Judas terug wil hebben, terug bij Jezus. Het is een woord wat Judas tegen wil houden. Judas gaat echter zijn eigen gang. Straks loopt hij de tuin in om Jezus een kus te geven zodat de soldaten onmiddellijk weten wie ze hebben moeten en Hem kunnen krijgen, schokkend gewoon."

"Intussen mag het u wel en mij te denken geven dat dit gebeurt aan de Paasmaaltijd in de kring van de volgelingen. De vraag dringt zich aan u en mij op: waar staan wij? Waar staat u? Waar sta ik? Hoe zit het tussen u en de Heere Jezus? Ik meen niet dat wij het precies zo doen als Judas. Gelukkig ook maar als je daarvoor bewaard wordt dat je hem prijsgeeft, Hem loslaat en wel bewust met Hem afrekent. Daar moet je inderdaad bewaard voor worden, want wij zijn hele zwakke mensen. De boze krijgt zomaar vat op ons. Als het niet gaat zoals wij in gedachten hebben, dan stappen we ook zomaar op en dan keren we ons ook tegen Hem. Daarom vind ik het bijzonder dat de Heere Jezus even later opnieuw het brood pakt en zegt: 'Neem, eet, dit is mijn lichaam.' Hij laat straks Zijn lichaam breken en Zijn bloed vloeien om het nieuwe verbond tot stand te brengen. Hij zorgt voor bevrijding. De zonde, waar ik zo zwak van moed ben en klein van krachten, verzoent Hij en vergeeft Hij. Voor mijzelf sta ik niet in, maar op Hem kan ik aan door dik en dun. Dan komt het er dan wel op aan dat je het van Hem verwacht en dat je op Hem steunt."

Benieuwd naar de volledige meditatie van ds. Westland? Deze is in de video hieronder terug te luisteren. Benieuwd naar eerdere meditaties van andere predikanten? Neem dan een kijkje op het YouTube-kanaal van 'Dagelijks Woord'.