Evangelist Jan van Dooijeweert probeert de vragensteller duidelijk te maken waarom oma zich op deze manier opstelt: 'Met jouw vertrek veroordeel je eigenlijk je kerk als niet goed. En daar heeft oma moeite mee. Zij is gelukkig in haar kerk en tevreden met de prediking. En nu veroordeel jij die kerk. Je gaat naar een andere kerk. Je veroordeelt ook haar hiermee. Voor haar is dit moeilijk op een rij te krijgen omdat zij altijd in die kerk zat en zij niet begrijpt wat jij er mist en weggegaan bent. Misschien heeft ze je ook nog nooit gevraagd waarom je weg ging...

Dan rest nog het laatste deel van je vraag: de uiterlijkheden. De uiterlijke dingen zijn een spiegelbeeld van de ziel (een weergave dus van de ziel). Dit gaat wel heel erg ver en is wel een erg gevaarlijke uitspraak. Die in het zwart geklede kinderen van God vroeger hadden helemaal niet zo’n zwart karakter. Waren soms zelfs heel vrolijk en opgewekt.

Ik zou deze zaken in twee groepen willen splitsen. Wat zijn de gebruiken in een kerk? Daaraan pas je je aan als bij die kerk wilt horen. Als ieder dame een hoed of muts draagt; waarom zal ik dan alleen het anders doen? De andere groep van gebruiken is geen vaste regel in de kerk, ook niet echt helder terug te vinden in de Bijbel, maar men beoordeelt elkaar daar heel sterk op. Dan wordt de leefregel een soort verplichting voor iedereen.

Veel zaken zijn zelfs niet te bewijzen vanuit de Bijbel. Maar dan denk ik met Paulus: “Als ik mijn broeder erger met mijn daden, dan doe ik het liever anders”. En wat je doet, doe het al tot eer van de Heere. Laat dat de leidraad zijn in je leven', aldus Van Dooijeweert.