De rechte straat
We beginnen met een bezoek aan de Syrisch-Katholieke Kerk in de oude binnenstad van Damascus, aan de "straat die de Rechte genoemd wordt” (Handelingen 9:11). Het is vlakbij het kapelletje dat het huis van Ananias markeert. Vlakbij de kerk staat Beit al Annaya, het Huis van de Voorzienigheid, een vervallen gebouw dat wordt opgeknapt. Hier komen straks studenten en gepensioneerde priesters te wonen.

Beit al Annaya staat pal naast en is verbonden aan Beit al Salam, een dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking. De bisschop leidt ons rond. In kleine groepjes wordt gewerkt aan kaarsen, verpakkingsmateriaal voor juwelen, en borduurwerk. Er heerst een vreedzame sfeer. De bisschop vertelt dat het project zowel aan moslims en kinderen ten goede komt: “Het is een boodschap voor allen.” Mooi dat dit centrum straks uitgebreid kan worden, als Beit Al Annaya klaar is voor gebruik.

Christelijke presentie
Even verderop werkt de Maronitische Kerk aan een klein verzorgingshuis, waarin straks zes ouderen kunnen wonen, als een kleine christelijke presentie in een wijk die steeds islamitischer wordt. We ontmoeten de ingenieur, Annette Tohme. Ze legt uit dat hier in de oude stad van Damascus strenge regels van monumentenzorg gelden. Er wordt gebouwd met natuursteen, rondom een binnenplaats met een fonteintje. De daken rusten op boomstammen.

De buitenwijken van Damascus dragen de sporen van het vernietigende karakter van de oorlog. We rijden naar Maret Saydnaya, waar het Grieks-Katholieke klooster van Sint Elia staat. Dit gebied is tijdens de oorlog ternauwernood ontsnapt aan een bezetting door ISIS. Het klooster heeft een strategische ligging met uitzicht op twee dalen. De kloostermuur en grote zaal zijn met projectgeld hersteld.

Opknappen klooster
Ik spreek twee jonge architecten die dit project begeleid hebben, Christina en Rita. Zij vertellen dat zij zelf als kind naar dit klooster kwamen voor zomerkampen. “We hebben hier veel goede herinneringen. Het is bijzonder om nu mee te helpen aan het opknappen van het klooster.” Trots vertelt de directrice ons dat de eerste boeking van de zaal een feit is. Er zal binnenkort een bruiloft worden gevierd.

Verder naar het noorden ligt het dorpje Maaloula. Het nestelt in rotsachtige, gelige heuvels. Het is een van de weinige plaatsen waar nog Aramees gesproken wordt. In tegenstelling tot Saydnaya werd Maaloula wel bezet door ISIS. Er vielen slachtoffers, maar veel inwoners vonden een veilig heenkomen bij Aramees-sprekende moslims in het volgende dorp.

Diepe kloof
De Grieks-Orthodoxe Kerk wil hier een retraitecentrum rehabiliteren dat door de militanten werd beschadigd. Maaloula is een geliefde plek voor retraites omdat Sint Thekla, een christelijke vrouw uit de tweede eeuw, hier volgens de overlevering woonde en door een diepe kloof in de rotsen ontvluchtte aan haar belagers. Je kunt nog steeds door die kloof wandelen en genieten van de prachtige rotspartijen.

Dienstbaar in de samenleving
Het is mooi om te zien hoe de kerken in Damascus en omgeving dromen, plannen en bouwen. Ze richten zich op verschillende groepen: jongeren, ouderen, mensen met een beperking. Ze willen present en dienstbaar zijn in de samenleving, in de naam van Christus. De steun van Kerk in Actie helpt hen om dit te realiseren.

Wilbert van Saane is docent systematische theologie en missiologie. Bovenstaand verhaal verscheen onlangs op de site van Kerk in Actie en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.