Jacobs schrijft in het dagboek dat zijn zoon al drie weken in coma lag: “De prognose was verre van gunstig. Maar waar leven is, is hoop en we hoopten op een wonder. Maar helaas, het wonder bleef uit en vorige week Sjabbat om 3:30 uur in de ochtend heeft de Eeuwige hem tot zich genomen nadat wij hem 47 jaar als ons kind mochten hebben. Vorige week zondag was de lewaja, de begrafenis, in Londen. Zijn vrouw laat hij achter. Vanwege corona konden we er niet naartoe. We hadden uitgaande Sjabbat met de nachtboot naar Engeland willen varen, maar omdat ongeveer veertig van de tachtig bemanningsleden positief waren getest, konden er geen passagiers aan boord.”

Er volgde voor opperrabbijn Jacobs en zijn familie een treurweek. “Dat was niet thuis, want dat kon niet vanwege social distance. Het was in de zaal van een hotel. We hadden ervoor gezorgd dat het bezoek verspreid over de dag zou komen. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat werden we beziggehouden. Tijd om na te denken was er eigenlijk niet. En nu, zondag, is de treurweek voorbij. We hoeven niet meer op een lage stoel te zitten. We mogen weer zelf koken en denken met innige dankbaarheid terug aan al die lieve mensen die voor ons de hele week hebben gekookt. De ingescheurde kleren hebben we uiteraard uitgedaan en we mogen weer gewoon naar buiten.”

De opperrabbijn schrijft dat iedereen van de familie het op een andere manier verwerkt: “Maar één ding hebben wij gemeen, zonder dat dat is uitgesproken. Wij weten en zijn ervan doordrongen dat uiteindelijk alles van Boven komt. Onze zoon had kennelijk zijn taak op deze aarde volbracht en keerde terug naar een zeer succesvolle vaart.

De redactie van CIP.nl wenst opperrabbijn Jacobs, zijn vrouw Blouma en overige familie Gods troost en sterkte toe bij het verwerken van dit verlies. Ook condoleance overbrengen aan de opperrabbijn? Stuur de opperrabbijn hier een email.