Onderbouwing
In vraag 108 en 109 van de Heidelbergse Catechismus staat dat het zevende gebod ons leert dat “alle onkuisheid van God vervloekt is, en dat wij daarom, haar van harte vijand zijnde, kuis en ingetogen leven moeten, hetzij in den heiligen huwelijken staat of daarbuiten”, en dat “Dewijl ons lichaam en ziel tempelen des Heiligen Geestes zijn, zo wil Hij, dat wij ze beide zuiver en heilig bewaren; daarom verbiedt Hij alle onkuise daden, gebaren, woorden, gedachten, lusten, en wat den mens daartoe trekken kan.” Deze lering wordt onderbouwd met tien Bijbelteksten.

Aan die tien teksten kunnen ook teksten over hoererij en ontucht worden toegevoegd, aangezien ook dat onkuis is. In Deuteronomium 22 staat bijvoorbeeld: “Wanneer een man een vrouw neemt, bij haar komt, en vervolgens een afkeer van haar krijgt, en als hij haar dan allerlei dingen ten laste legt, haar een slechte naam bezorgt, en zegt: Deze vrouw heb ik tot vrouw genomen, maar toen ik tot haar naderde, ontdekte ik dat ze geen maagd meer was, dan moeten de vader van dit meisje en haar moeder het bewijs van de maagdelijkheid van het meisje meenemen en naar de oudsten van de stad brengen, naar de poort… Als dit woord waar is, als ontdekt wordt dat het meisje geen maagd meer was, dan moeten zij het meisje naar buiten brengen, naar de deur van het huis van haar vader, en de mannen van haar stad moeten haar met stenen stenigen, zodat zij sterft, want zij heeft een schandelijke daad in Israël begaan door hoererij te bedrijven in het huis van haar vader. Zo moet u het kwaad uit uw midden wegdoen.” Als iemand al seks blijkt te hebben gehad voor het huwelijk, wordt dat dus hoererij genoemd. Ook over Tamar, nadat ze zwanger bleek te zijn, werd in Genesis 38:24 gezegd “Tamar, uw schoondochter, heeft hoererij bedreven en zie, ze is ook zwanger door die hoererij. Toen zei Juda: Breng haar de stad uit en laat haar verbrand worden!”. In Baäl-Peor bedreven de Israëlieten hoererij (Numeri 25): wat ze deden was buitenechtelijke seks hebben. Kortom: seks voor het huwelijk is hoererij.

Dat seks voor het huwelijk “hoererij” is, zit overigens ook in de definitie opgesloten: Het Griekse (porneia) en Hebreeuwse (zanah) woord voor hoererij wordt in de Strongs concordantie* vertaald met fornication. De Engelse definitie van fornication is sexual intercourse between people not married to each other. Of in het Nederlands: seks tussen mensen die niet getrouwd zijn met elkaar. Seks buiten het huwelijk is dus hoererij en hoererij is een zonde.

Porneia kan ook worden vertaald met “ontucht”. In 1 Thessalonicenzen 4:3-4 staat: “Want dit is de wil van God: uw heiliging, dat u uzelf onthoudt van de ontucht, en dat ieder van u zijn lichaam weet te bezitten in heiliging en eerbaarheid”. Seks buiten het huwelijk is per definitie ontucht en hoererij.

Weerlegging
Zowel de vragen als de antwoorden van zondag 41 spreken niet over seks voor het huwelijk. Ze spreken met name over “onkuisheid’. Het woord “kuis” komt twee keer voor in de Statenvertaling. Beide keren heeft het geen betrekking op “seks voor het huwelijk”. In de tien verwijzingen die de Heidelbergse Catechismus gebruikt wordt ook niet gesproken over seks voor het huwelijk. Ook het ‘zevende gebod’ spreekt niet over seks voor het huwelijk. Daar staat namelijk “U zult niet echtbreken” (Exodus 20:14). Het Hebreeuwse woord dat hier wordt gebruikt voor “echtbreken” is Naäf. Dit woord betekent overspel. Het heeft dus niet de betekenis van onkuisheid, hoererij, ontucht, echtscheiding of iets dergelijks. Daarom bevatten zowel het zevende gebod, de uitleg van de catechismus over het zevende gebod alsook de Bijbelteksten die de catechismus gebruikt, geen onderbouwing voor de bewering dat seks voor het huwelijk verkeerd zou zijn… tenzij seks voor het huwelijk onder de noemer van “hoererij” of “ontucht” zou vallen. Dat is echter geenszins het geval, om de volgende redenen:

Ten eerste is het vrij heftig om het woord “hoererij” te gebruiken voor seks voor het huwelijk. Het woord “hoererij” bevat het woord “hoer”. Een hoer is iemand die voor geld seks heeft met wie maar wil betalen. Een dergelijke heftige lading is weerzinwekkend en voelt buitenproportioneel. Het voelt als een oordeel. Zeker als er dan ook nog wordt gesproken over het stenigen en verbranden van vrouwen die dergelijke dingen hebben gedaan. Het lijkt misschien heel bijbels om “seks voor het huwelijk” als “hoererij” te bestempelen, maar Jezus Christus laat ons zien dat Hij verder kijkt dan “Bijbelse argumenten”. In Johannes 8 zien we hoe de Farizeeërs en Schriftgeleerden met Bijbelse argumenten Jezus vroegen of de overspelige vrouw moest worden gestenigd (Johannes 8). Jezus veroordeelde de vrouw niet. Hij haalde die heftige lading van het oordeel af en zei “zondig niet meer” (vers 11).

Ten tweede is het belangrijk om het achterliggende doel van het verbod op hoererij te begrijpen. Dit achterliggende doel wordt door Paulus in 1 Korintiërs 6 beschreven. Hij zegt daar (vrij vertaald): “In principe mag je alles doen wat je maar wilt (vers 12). Je moet alleen wel weten dat je lichaam een tempel van Gods Geest is. Als je seks hebt, word je één lichaam met degene met wie je seks hebt. Gods Geest komt dan wonen in dat één geworden lichaam. Hij wil echter in een mooie tempel wonen, en niet in een hoerenlichaam. Daarom mag je niet aan hoererij doen.” Daarom is hoererij dus verkeerd: God wil niet met zijn Geest in een hoerenlichaam wonen. De gedachte dat seks voor het huwelijk niet mag omdat het “hoererij” is, gaat voorbij aan de achterliggende bedoeling die Paulus hierboven beschrijft. Het is net zoals Jezus Die zegt dat de mens er niet is voor de sabbat, maar de sabbat voor de mens (Markus 2:27). Er zit een gedachte en een doel achter het sabbatsgebod. Zo zit er ook een gedachte en doel achter het gebod dat je niet aan hoererij mag doen: God wil niet met Zijn Geest in een hoerenlichaam wonen.

Sprekend over achterliggende doelen, kan nog worden opgemerkt dat mensen in Nederland, gelovig of ongelovig, voor 1960 over het algemeen tegen seks voor het huwelijk waren. De pil was nog niet op de markt en condooms waren (en zijn) onbetrouwbaar en niet zo makkelijk verkrijgbaar als nu. Er waren te veel risico’s verbonden aan seks voor het huwelijk. Het achterliggende doel dat mensen voor 1960 hadden was het voorkomen van zwangerschappen en soa’s. Nadat anticonceptie zoals de pil en de condoom makkelijker beschikbaar werden, waren veel mensen niet meer tegen seks voor het huwelijk.

Het argument dat porneia vertaald wordt met fornication, en fornication gedefinieerd wordt als sexual intercourse between people not married to each other, en dat dat weer vertaald kan worden met “seks tussen mensen die niet getrouwd zijn met elkaar”, en dat vervolgens de subvorm “seks voor het huwelijk” daarbinnen valt, bevat een paar kronkels. Sowieso bevat deze redenering vier denkstappen en zijn al die denkstappen gevoelig voor fouten. Daarnaast klopt het niet dat porneia vertaald kan worden met fornication. De Strongs concordantie vertaalt het woord porneia met illicit sexual intercourse (onwettige seksuele gemeenschap). Dat is de kern waar het om draait bij de vertaling. Vervolgens worden in de Strongs Concordantie zeven van deze “onwettige” vormen van seks beschreven, waar fornication er één van is. Fornication is dus niet de directe vertaling van het woord porneia. In de tijd dat James Strong, de schrijver van de concordantie, leefde (1822-1894) was fornication ook daadwerkelijk “onwettig”. Zo is er in 1974 nog iemand in New Jersey veroordeeld vanwege fornication, op basis van een wet uit het jaar 1796. Tegenwoordig is seks voor het huwelijk niet meer onwettig. Daarom is het lastig te onderbouwen dat seks voor het huwelijk nu nog steeds als porneia moet worden gezien. Daarom kan het dus ook geen hoererij of ontucht meer worden genoemd.

Dit was het tweede deel in een reeks van acht artikelen over seks voor het huwelijk. Wil je een idee krijgen waar de andere artikelen over gaan? Dan kun je het e-book dat Tim van Dijl heeft geschreven over seks voor het huwelijk gratis downloaden via deze link.

* De Strongs concordantie is een soort woordenboek van alle Hebreeuwse en Griekse woorden die in de Bijbel zijn gebruikt.