"Als Nederlanders merken we vaak niets van racisme, en ook als je donker bent kan je het het wisselend ervaren", merkt redacteur Geerten van Breugel op in de CIP Podcast, waarin recente verhalen van dit medium over racisme zijn besproken.

De ICF, international Christian Fellowship, heeft elke zondag meer dan 40 nationaliteiten in de kerk. Ook Geerten maakt tot over twee weken deel uit van deze gemeente. "Bijzonder, ook om al die culturen in niet-coronatijd naar het avondmaal te zien lopen. Een stukje hemel op aarde, kan je wel zeggen. Maar ook een plek waar je bij uitstek een proef kan doen naar hoe gemeenteleden kijken naar racisme. En dat deed de voorganger, Coen Legemaate."

Veel mensen wilden hun verhaal niet voor een camera delen, een paar ook wel. Een jongen met een Somalische vader en Nederlandse moeder vertelden over mensen die hun tas vastpakken of verplaatsen, als ze in de bus in de buurt komen zitten. Een meisje dat al van jongs af aan hoorde dat oudere kinderen ‘aapjes gingen kijken’, op de middelbare school voor bosneger werd uitgemaakt, bananen kreeg toegeworpen en nu geen stageplek krijgt toegewezen. Legemaate kon nog veel meer voorbeelden noemen.

De predikant vergeleek het racismeprobleem met twee onderzoekers die een grot binnenlopen, op zoek naar een spin. Ze zien overal spinnenwebben, maar de spin vinden ze niet. De één zegt: ‘de spin is er niet’, maar de ander zegt: ‘Hij is er wel, je ziet de spinnenwebben toch?’ Zo ziet hij het ook met racisme, het is moeilijk te meten en mensen durven er niet makkelijk voor uit te komen, maar de sporen zijn er wel degelijk. En die komen bij demonstraties naar boven", aldus Geerten.

Benieuwd naar het volledige gesprek over racisme? Beluister het fragment vanaf het begin: