Toen zijn vrouw overleed, stopte voetbaltrainer Louis van Gaal met bidden, vertelde hij onlangs. "Waar is die God dan?" vroeg hij zich af toen hij zag hoe zijn vrouw de strijd tegen kanker op een voor hem mensonterende manier verloor. Ds. P den Ouden ziet dezelfde vraag terugkomen in de Bijbel. "David zegt in Psalm 22: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?' En later zei de Heere Jezus het hem na aan het kruis." In de CIP Podcast bespreekt de predikant uitgebreid de uitspraken die de voetbaltrainer deed: "Als ik tegen Van Gaal zeg dat er maar Eén is die werkelijk troost kan geven, is dat geen goedkoop praatje."

“Ik wil niet te gemakkelijk denken over het leed dat mensen moeten doormaken. Dat kom ik in mijn pastorale werk ook tegen. Dat we dit al in de Psalmen tegenkomen, geeft aan dat de vraag waar God is niet iets van deze tijd. Door de worstelingen heen hoop ik dat mensen met hun verdriet troost zoeken bij Enige waar dat te vinden is. Ik kan enigszins begrijpen dat mensen wraak nemen door te zeggen: ‘Ik heb het nu gehad met God.’ Dat klinkt als een soort vergeldingsactie. God is er niet voor mij, dan ben ik er niet voor Hem. Maar ik vraag mij af: zal Louis van Gaal hiermee getroost zijn? Is hij getroost nu hij God uit zijn leven heeft gebannen?”

De predikant heeft in het pastoraat verschillende aangrijpende situaties meegemaakt. “Ik denk aan een jongen van 15 jaar die verongelukte. Toen ik bij zijn ouders kwam, waren zij vol van verdriet. Het was hartverscheurend. Maar toch slaagden zij erin om vanuit die grote verslagenheid hun toevlucht te zoeken bij de Heere Jezus. En zo konden ze met tranen in hun ogen getroost worden, ook al is het verlies van hun zoon een levenslange wond gebleven.”

Waarom vonden deze ouders troost bij God en kan Van Gaal daar niet meer mee uit de voeten? “Dat is genade die God geeft”, maakt Den Ouden duidelijk. “Het is niet zo dat deze mensen beter kunnen geloven dan Louis van Gaal. Tegelijkertijd kun je ook niet zeggen: ‘God liet Van Gaal vallen en de ouders van de verongelukte jongen heeft hij vastgehouden.’ Op een gegeven moment moeten we stoppen met redeneren en erkennen dat hiervoor geen verklaring te vinden is. Maar als ik tegen Van Gaal zeg dat er maar Eén is die werkelijk troost kan geven, is dat geen goedkoop praatje.

Denk aan de vervolgde kerk. Aan al die mensen die geliefden zijn kwijtgeraakt, zijn gemarteld of verkracht. En toch blijven zij God trouw. Miljoenen mensen vinden met hun verdriet hun toevlucht tot God en worden daarin getroost, waarna ze met tranen in de ogen verder kunnen. Van Gaal is natuurlijk niet de enige die geconfronteerd wordt met de gebrokenheid van het leven, zeg ik in alle voorzichtigheid. De troost die miljoenen vervolgde christenen ervaren, wens ik hem van harte toe.”

Van Gaal zei ook: ‘Ik geloof meer in de mens zelf, hoe je met elkaar omgaat en hoe de relatie is.’ Hierover zegt Den Ouden: “De Bijbel zegt ook: ‘Het is niet goed dat de mens alleen is.’ We hebben in die zin allemaal behoefte aan mensen om ons heen. Dat kan ik dan ook heel goed begrijpen. Tegelijkertijd komt er een moment dat die mensen wegvallen en je alleen die laatste reis moet maken.”

Den Ouden verwijst naar Dietrich Bonhoeffer, een Duitse theoloog die na een mislukte aanslag op Hitler twee jaar gevangen werd genomen en op persoonlijk bevel van Hitler is opgehangen. “In zijn dagboek schrijft hij over zijn de tijd dat hij gevangen zat. Hij schreef: ‘Nu zal blijken of mijn geloof waar is, want nu kan ik niet meer terugvallen op mensen en moet ik het doen met God’.”

Benieuwd naar de volledige CIP Podcast? Beluister het gesprek hier: