Pas kwam ik een theoloog uit de Gereformeerde Bond binnen de PKN tegen die tot de ontdekking was gekomen dat ‘het verbond’ helemaal niet zo centraal ‘koepelbegrip’ in de Bijbel was als hij in zijn opvoeding had meegekregen. Ik vroeg hem – een beetje plagerig – of hij zichzelf dan nog wel ‘gereformeerd’ c.q. een calvinist kon noemen. Immers, ooit las ik bij een gereformeerde auteur (ik geloof dat het Dirk H. Th. Vollenhoven was) dat gereformeerden vele opvattingen gemeen hebben met andere christenen, en dat deze opvattingen dus niet typisch gereformeerd genoemd konden worden. Denk maar aan alles wat er in de Geloofsbelijdenis van Nicea staat. Maar er zijn twee zaken – die niet in ‘Nicea’ staan – die iemand tot een echte gereformeerde maken, omdat hij of zij daarin verschilt van alle andere orthodoxe christenen: