Christenen hebben vaak tegengestelde opvattingen over zelfdoding. Sommigen beschouwen dit als een onvergeeflijke zonde en anderen vinden 'zonde' ongepast. Volgens de christelijke auteur Al Hsu ligt de waarheid in het midden. Tegenover

benadrukt hij dat de Bijbel oproept tot zelfmoordpreventie.

"Jezelf het leven ontnemen kan een zonde zijn, maar dat wil niet zeggen dat die daad iemand voor eeuwig van God scheidt," vertelt Hsu. "Want iemand kan na zelfdoding logischerwijs geen vergeving vragen. Ook velen van ons sterven zonder God te hebben gevraagd om vergeving voor iedere zonde. Rouwende dierbaren hebben niet de zekerheid dat de persoon in kwestie in de hemel is, maar ze mogen niet beweren dat degene die zelfmoord heeft gepleegd op weg is naar de eeuwige verdoemenis. De eenvoudige waarheid is dat alleen God die beslissing neemt. Dat gaat buiten onze kennis om."

"Gods Woord laat doorschemeren dat er hoop is.

zegt dat noch leven, noch dood - zelfs dood door zelfdoding - ons kan scheiden van Gods liefde. In het Oude Testament stierf Simson door eigen handelen - hij wierp de tempelpilaren omver. Toch werd hij opgenomen in de lijst van gelovigen in

. Op grond van de Bijbel kunnen we zeggen dat er hoop is voor hen die zijn gestorven door suïcide." Hsu benadrukt dat God rechtvaardig is. "De meeste mensen die zichzelf van het leven beroven, doen dat niet om te zondigen, maar om hun onvoorstelbare pijn te beëindigen. God is perfect en meelevend. Hij zal rechtvaardig oordelen."

"Predikanten weten op begrafenissen naar aanleiding van zelfdoding vaak niet wat ze moeten zeggen. Een mogelijkheid om op een dergelijk moment de dood van een geliefde te beschrijven, is wijzen op een oorlog waarbij een soldaat omkomt na een felle strijd. Verder adviseren de geestelijke gezondheidszorg en andere hulpinstanties om de uitdrukking 'zelfmoord' te voorkomen. Het is beter om de suïcide in neutrale taal te omschrijven, zoals 'ze stierf door zelfdoding' of 'hij ontnam zichzelf het leven'."

Hsu: "De Bijbel toont zeer krachtig aan te streven naar zelfdodingspreventie.

beschrijft de periode van Paulus en Silas in de gevangenis van Philippi. Toen een aardbeving ertoe leidde dat de gevangenisdeuren opengingen, stond een gevangenbewaarder op het punt om zichzelf te doden. Maar Paulus riep met luide stem: 'Doe uzelf geen kwaad, want wij zijn allemaal hier.' Hij probeerde zo de gevangenbewaarder van gedachten te veranderen. Paulus toonde aan waarom er reden is om te leven en leidde hem en zijn gehele familie vervolgens tot de Heere Jezus."

"Te midden van dit verdriet, kunnen christenen zich realiseren dat de dood niet het laatste woord heeft. Door Jezus' opstanding heeft God de dood verslagen. De dood is een vijand, maar wel een verslagen vijand. Door Christus hebben we hoop op een eeuwig leven. Hij beloofde ons dat er op een dag geen rouw en pijn meer zou zijn. Christus zal alle tranen van onze ogen afwissen. De dood zal voorbijgaan en we zullen nooit meer treuren," aldus de auteur van