De verborgen statusladder in de kerk staat haaks op Gods koninkrijk
Zeventien jaar lang was ik voorganger van een kerk in Arnhem. In die jaren heb ik veel geleerd over leiderschap. In deze serie columns kijk ik eerlijk in de spiegel. Vandaag kijk ik niet zozeer naar mijzelf als persoon, maar naar de cultuur die we als kerk en kerkbeweging hadden gecreëerd als het gaat om titels.
We vonden het belangrijk om een cultuur van eer te creëren in onze kerk. Dat klinkt mooi, en dat was het ook, althans in de intentie. Maar de manier waarop we dat deden, was veelzeggend. Mensen die een bepaalde positie van geestelijke autoriteit hadden, kregen de titel ‘pastor’. We hadden kids pastors, worship pastors, young adults pastors, youth pastors, associate pastors en senior pastors. Zij werden aangesproken met hun titel. “Dit is pastor Sandra. Zij overziet alle groepen in de kerk.”


































Praatmee