De verborgen valkuil van vergeving

Veel ouders kennen het gevoel: je hebt iets gedaan of nagelaten in de opvoeding en je voelt dat je je (volwassen) kind iets verschuldigd bent. De automatische reflex is vaak: sorry zeggen en hopen op vergeving. Maar wat als dat de aandacht verkeerd legt? Volgens relatiecoach, coach van familiebedrijven en auteur Dineke van Kooten gaat het er niet om dat (volwassen) kinderen je vergeven, maar dat ze erkenning krijgen voor wat ze hebben meegemaakt.
Waarom vergeving niet werkt
Het idee van vergeving klinkt mooi, maar bevat een verborgen valkuil. Vergeving legt namelijk nadruk op de intentie van de ouder: “Ik bedoelde het niet zo, kun je me vergeven?” Voor een (volwassen) kind kan dit voelen alsof de verantwoordelijkheid bij hem of haar ligt. De vraag om vergeving maakt impliciet dat het kind de emotionele last moet dragen — dat het de plicht heeft om te vergeven, terwijl het misschien nog worstelt met gevoelens van verdriet, teleurstelling of woede.
































Praatmee