Visser neemt de luisteraar in de aflevering mee naar twee momenten die heel bepalend zijn geweest in zijn leven. Zo werd hij op zijn elfde door een preek geraakt waardoor hij besefte dat God mensen, inclusief hijzelf, zoekt. Later, op zijn zestiende, werd het geloof voor hem persoonlijk.

"Toen ik elf jaar oud was, ben ik voor het eerst aangesproken. Daarvoor had ik helemaal niets met God, ondanks dat ik er mee opgevoed was. Maar ik was daar innerlijk heel ver van vandaan, zelfs wel ‘anti’, zo jong als ik was. Maar toen ik elf was, hoorde ik tijdens een preek op oudejaarsavond één zin die zo raak was dat ik twee dingen wist: God leeft en Hij zoekt me. Toen heb ik voor het eerst gebeden."

Vandaaruit ontstond een zoektocht. "Hoe kom je nou bij Gods genade en wat betekent het nu om daar echt uit te leven? Maar ook: is dat wel voor mij? Op mijn zestiende werd dat, opnieuw in een preek, heel duidelijk. In de preek ging het over de tekst waarmee ik ook gedoopt ben. Het gaat over de binding van Jezus: ze bonden Hem, en ouderwets gezegd 'dat ik ontbonden zou worden.'"

In het gesprek wordt duidelijk dat discipelschap voor Visser geen methode of project is, maar een levenslange les in afhankelijkheid. In preken, gesprekken, bezoeken en ontmoetingen leeft bij hem steeds dezelfde verwachting: dat de Geest werkt door gewone woorden heen. “Als ik dat niet meer verwacht, kan ik beter iets anders gaan doen."

Visser hoopt daarnaast dat christenen minder achter hypes aanlopen en steeds meer leren wortelen in Christus. Eenvoud, eerlijkheid en volharding staan daarbij centraal. “Blijf in Hem", zegt Visser, “zoals een rank in de wijnstok.”

Beluister de aflevering hieronder terug: