Nico van Splunter, pionier
Voor Nico van Splunter (59) was de wijk Spangen het afvoerputje van Rotterdam, toen hij er in 2010 als pionier kwam. Maar Nico zag kansen: op deze plek was verandering mogelijk. Pionier-zijn betekent dat hij als predikant een nieuwe kerk probeerde te stichten. "Niet in de vorm van een gebouw, maar een community (= gemeenschap) die aansluit bij wat de wijkbewoners nodig hebben. Hoe zorgen we dat Gods koninkrijk onder hen meer zichtbaar wordt?” Hij besloot om met zijn gezin naar Spangen te verhuizen. "Aan iedereen vroeg ik: wil je mij introduceren in de levens van anderen? Op die manier kwam ik met allerlei mensen in aanraking.” 

Bij ‘Geloven in de Wijk’ zijn inmiddels duizend mensen betrokken met vijftien verschillende nationaliteiten; 40.000 kinderen worden bereikt met hulp. "We zijn aanwezig op plekken als Weggeefwinkel Yess! en houden kerk in het gebouw van de speeltuin. Op twaalf basisscholen brengen we met 175 vrijwilligers een gezond ontbijt (6.000 per week) – want een kwart van de kinderen krijgt thuis geen of onvoldoende ontbijt. Ook delen we 120 voedselpakketten per week uit.” Nico heeft nu een begeleidende functie: "Er zijn twee pioniers aan het werk met nieuwe pioniers- en kerkplekken: in Breda, Acquoy (Gelderland) en Amsterdam.”

Wat hem het meeste raakt? "Er zijn veel vrouwen die met huiselijk geweld te maken hebben en letterlijk op straat worden geschopt door hun man. Huurhuis en bankrekening staan op zijn naam, de vrouwen kunnen nergens bij en nergens naartoe met de kinderen. Zoveel leed dat niet zomaar op te lossen is. Soms is er geweld met dodelijke afloop, heel triest. Wij hebben inmiddels het vertrouwen van de mensen, waardoor ze bij ons komen en hun verhaal delen. Ik denk er nu over om in een eerder stadium iets aan dat leed te doen, zoals het opzetten van een gespreksgroep voor mannen met losse handjes: met elkaar praten over woede, trauma’s, een onverwerkt verleden. We zien slechts het topje van de ijsberg.”

Hayat Ismail, moeder van twee kinderen
Hayat Ismail (41) kwam met een vriendin naar de weggeefwinkel en ontmoetingsplek Yess! "Door omstandigheden bleef ik alleen achter met de kinderen (nu 5 en 11 jaar) en ik voelde me eenzaam. Ik wilde graag mensen ontmoeten. Bij Yess! voelde ik me meteen welkom, zoveel hartelijkheid. Nu help ik met de ‘kliederkerk’, waar we spelenderwijs bijbelverhalen ontdekken met de kinderen, ik leer er zelf ook van.” Hayat was nieuwsgierig naar Jezus. "In de islam geloven we ook in Jezus, en ik wilde Hem beter leren kennen. Ik kan geen Arabisch lezen om de Koran goed te begrijpen, die taal ben ik verleerd.” Wat ontdekte Hayat over de opgestane Heer? "Dat Hij vrijheid geeft, en veel liefde heeft voor arme mensen die lijden in deze wereld. Bij Hem doen mensen ertoe, ze zijn waardig.” Hayat geniet van de activiteiten van ‘Geloven in de Wijk’, waaronder de sportlessen en coaching van de kinderen. "Zelf help ik mee met het smeren van broodjes gezond; mensen missen vaak het hoognodige. We bidden ook voor het eten en danken God hiervoor. Ik ben verwonderd dat er zulke plekken bestaan. Hier kan ik mijn verhaal vertellen.” 

Met betaald werk is het nog niet gelukt, vertelt Hayat: "Ik voel me nog niet stabiel genoeg om de werkende wereld in te gaan, maar ik ben dienstbaar voor de wijk. Als vrijwilliger ontmoet ik soms een huisarts, soms een buurvrouw met vijf kinderen: er is geen verschil. Ook Nico komt bij Yess! langs en eet met ons, hij heeft echt belangstelling. Daar word ik weleens emotioneel van. Een directeur van een bedrijf eet niet zomaar een broodje met zijn medewerkers, maar hij wel. Dan denk ik: hoe hou je het vol om zoveel te doen? Het zal de kracht van God wel zijn die in hem werkt.”