De zogeheten Volksrechtbank over Geweld tegen Christenen bracht slachtoffers, advocaten, onderzoekers en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties bijeen. Meer dan tweehonderd deelnemers uit verschillende Indiase deelstaten waren aanwezig. Tijdens de bijeenkomst werden tientallen getuigenissen gedeeld over incidenten die de afgelopen jaren hebben plaatsgevonden.

Volgens de organisatoren gaat het niet alleen om afzonderlijke voorvallen, maar om een ontwikkeling die in meerdere delen van het land zichtbaar is. Getuigen vertelden over aanvallen op kerken en christelijke bijeenkomsten, bedreigingen van voorgangers en druk op christenen om hun geloof op te geven.

Ook kwamen gevallen aan de orde waarbij christenen uit hun dorp werden geweerd of te maken kregen met sociale boycots. Sommige getuigen verklaarden dat zij na een bekering tot het christendom werden uitgesloten van voorzieningen of onder druk werden gezet door lokale groepen.

Tijdens de hoorzitting werd ook kritiek geuit op de rol van lokale autoriteiten. Verschillende sprekers stelden dat aangiften niet altijd serieus worden genomen en dat slachtoffers soms zelf onderwerp worden van onderzoek. Daardoor zouden veel christenen terughoudend zijn om incidenten te melden.

Mensenrechtenactivist John Dayal zei dat de bijeenkomst bedoeld was om een stem te geven aan christenen die naar eigen zeggen weinig gehoor vinden bij de autoriteiten. Hij waarschuwde dat de vrijheid van godsdienst, die is vastgelegd in de Indiase grondwet, onder druk staat. Daarbij verwees hij onder meer naar eerdere geweldsuitbarstingen tegen christenen, waaronder de rellen in Kandhamal in 2008.

De organisatoren riepen de Indiase overheid op om geweld tegen religieuze minderheden daadkrachtiger aan te pakken en ervoor te zorgen dat daders worden vervolgd. Ook pleitten zij voor betere bescherming van burgers die vanwege hun geloof met intimidatie of geweld te maken krijgen.

Christelijke organisaties in India signaleren al langere tijd een toename van incidenten tegen christenen. Met de hoorzitting wilden zij deze ontwikkelingen onder de aandacht brengen van overheid, media en samenleving.