Meer dan 180 christelijke families worden getroffen door deze boycot. Hierdoor mogen zij geen gebruik maken van gemeenschappelijke rivieren, vijvers, kranen en waterpompen. Daarnaast worden sommigen de toegang tot banen binnen een overheidsprogramma ontzegd, en families kunnen geen producten uit het bos verzamelen en verkopen om in hun levensonderhoud te voorzien.

Het Kanker district, gelegen in centraal India, wordt voornamelijk bewoond door inheemse stammen, de Adivasi, en kenmerkt zich door uitgestrekte loofbossen. Deze gemeenschappen zijn sterk afhankelijk van kleinschalige landbouw en het verzamelen van niet-hout bosproducten voor hun inkomen. Deze bosproducten zorgen voor voedselzekerheid en extra contant geld. Voorbeelden van verhandelde producten zijn Tendu-bladeren voor het maken van lokale sigaretten, Mahua-bloemen en -zaden voor voedsel en het brouwen van traditionele drank, evenals Chironji, Amla, tamarinde, honing en bamboe. Het niet mogen verzamelen van deze producten treft de christelijke Adivasi-gemeenschappen zwaar. Daarnaast is water juist in het zomerseizoen cruciaal. 

Christelijke leiders vermoeden dat deze strenge boycot dient om gelovigen onder druk te zetten hun geloof te verlaten en deel te nemen aan 'Ghar Wapsi'. Dat is een bekend ritueel om terug te keren naar het hindoeïsme. In dezelfde regio waren er eerder al spanningen. Lokale dorpsbesturen besloten christelijke begrafenissen te verbieden en geen christelijke voorgangers tot dorpen toe te laten. Veel van die situaties escaleerden en eindigden in geweld waarbij politie en autoriteiten niet ingrepen. 

Ondanks schriftelijke klachten over het watertekort en de bedreigingen, ingediend door vertegenwoordigers van burgerrechtenorganisaties zoals de Progressive Christian Alliance en Jila Masih Astha Samaj bij de districtsadministratie en politie, blijft de getroffen gemeenschap kampen met ernstige problemen.