Steun aan Joodse dorpen
Het is waar: er zijn veel goede contacten tussen Joden en Arabieren, maar het is even waar dat overal de haat tegen alles wat Joods is sluimert en zomaar tot een uitbarsting kan komen. Sinds de Oslo Akkoorden zijn meer dan 1400 Joodse burgers vermoord door terreuraanslagen: kinderen op een schoolplein, in een kinderwagen, mensen onderweg, of wandelend in een natuurpark, wachtend bij een roadblock of bij de ingang van een benzinestation. Zonder te vragen wie ze zijn. Alleen omdat zij Joods zijn.

Wij steunen de dorpen van Judea en Samaria, omdat wij vinden dat Joden daar wonen mogen. Het land waarop zij gebouwd hebben, is al sinds eeuwen zogenaamd staatsland en de rest hebben zij van de eigenaars gekocht. Soms is dat omstreden, maar dan stelt de Joodse staat hen meestal in het ongelijk. Overigens wonen de Joden alleen in de zogenaamde C-gebieden, die bij de Osloakkoorden in 1993 aangewezen zijn als gebieden onder Joods bestuur. Het is voor de discussie overigens niet onbelangrijk om te noemen dat de PLO als onderdeel van die akkoorden beloofd heeft niet langer over ‘bezetting’ te spreken.

Het geestelijke hart van Israël
Wij steunen de Joodse inwoners van Judea en Samaria, omdat ook dit een deel van Israël is en niet het minste deel. Het is het geografische hart van het Heilige land, precies in het midden en op een tiental kilometers na doorsnijdt het Galilea en het noorden van Israël en het zuiden, het gebied ten zuiden van Jeruzalem en Tel Aviv.

Maar meer nog dan dat: het is het geestelijke hart van het land Israël. Hier ligt Hebron in het zuiden met de graven van de aartsvaders en -moeders. In het noorden liggen de Gerizim en de Ebal, de berg van de vloek en van de zegen, waar ooit Jozua het land binnenkwam. In het zogenaamde hartland liggen Bethel en Shilo, het erfdeel van de zonen van Jozef en van Juda. Maar het belangrijkste toch wel is dat hier de Tempelberg ligt en de Olijfberg, waar de Messias komen zal. Hier ligt Sion, waar het Joodse volk eeuwenlang om gebeden en gesmeekt heeft: ‘Indien ik u vergete O Jeruzalem, zo vergete mij mijn rechterhand’ (Psalm 137). Het is het land van de profeten en de koningen. En het is het hart van her erfdeel van de Heere Zelf.

Waarom zijn de Joden daar gaan wonen? Nu, niet om de ruimte en om de schone lucht, maar omdat juist daar de Bijbelse plaatsen liggen die het volk zo zeer herinneren aan haar unieke geschiedenis en roeping als uitverkoren volk van God.

Hier, zeggen de profeten zal de Heere Zijn volk verzamelen als zij terugkeren uit de verstrooiing (Ez.34).

Betrokken bij Gods volk
Voor de goede orde: Sommige journalisten zeggen dat wij het Joodse volk helpen terug te keren omdat we daarmee de komst van Christus zouden bespoedigen. Nu is daar op zich niets mis mee, maar wij geloven dat de komst van Gods Koninkrijk in de handen van de Heere alleen ligt. We zijn wel dankbaar dat we, zoals God zegt, betrokken mogen zijn op de weg die de Heere met Zijn volk gaat op weg naar de vervulling van al Zijn beloften (Jesaja 60:4).

Het is overigens een leugen en ook misbruik van het internationale recht om te zeggen dat Israël zijn burgers gedwongen heeft daar te gaan wonen. Het zogenaamde internationale recht spreekt hierover terugkijkend op nazi-Duitsland die zijn burgers dwong in de veroverde gebieden van Polen en Tsjechië te gaan wonen. De waarheid is dat Jordanië in 1948 de zogenaamde Westbank veroverde en daar de Joodse dorpen vernietigde. Toen Israël het bevrijdde in de Zesdaagse oorlog, heeft Israël het gebied aangeboden aan Jordanië in ruil voor vrede. Toen die er niet kwam maar wel een nieuwe oorlog in 1973. Toen zijn de eerste nederzettingen er gekomen.

Gods beloften
Waarom helpen wij de Joodse inwoners van Judea en Samaria? Voor ons zijn de beloften van God en wat de Heere uitspreekt over dit deel van het beloofde land geen woorden die achterhaald zijn. de Heere vervult wat Hij belooft. Wij geloven niet dat we als kerk Jeruzalem en Israël achter ons kunnen laten alsof het er allemaal niet toe doet. De Bijbel spreekt erover als het erfdeel van de Heere. En we lezen dat God in gloeiende ijver voor Jeruzalem ontstoken is.

Wij steunen Judea en Samaria ook omdat dit een belangrijke tijd is waarin openbaar wordt waar we als christenen staan. Het is waar dat het evangelie voor veel Joden een struikelblok is maar wat even waar is, is dat Israël voor veel christenen een struikelblok is. We bevinden ons nu in één van de tijden waarin God aan de gelovigen uit de heidenen vraagt: ‘Adam, mens van Mij, waar ben je?’. Dit is de tijd waarin we ons niet verschuilen moeten, onzichtbaar moeten maken omdat we bang zijn voor onze reputatie of naam, of omdat we misschien niet acceptabel meer zijn voor een wereld zonder de enige en ware God.

We steunen de Joden, ook in Judea en Samaria, tegen de oppositie van de wereld in.
We staan naast hen als ze verguisd worden en we draaien ons niet om!

Ondanks tegenstand
We weten dat we op de weg van het geloof te maken krijgen met de tegenstand van de machten, de overheden, de geestelijke boosheden in de hemelse gewesten. We strijden niet tegen vlees en bloed. De overste van de wereld is ook de meester van de leugen. En we zien het en horen het voor onze ogen en oren gebeuren. Woorden die tegen Israël worden ingebracht staan vol met leugens en halve waarheden.

Het is ‘knap’ om telkens weer woorden te vinden als bezetting, kolonisten en genocide. Als het om het laatste gaat: Bij andere oorlogen zoals tegen de Taliban en Isis vielen ook burgerslachtoffers te betreuren. Waarschijnlijk meer dan nu. Terecht werd daar niet het woord genocide gebruikt. Nu wel en niet zomaar: Het is een nauwelijks verhulde verwijzing naar de Holocaust. Alsof Joden nu hetzelfde doen. Terwijl iedereen weet dat Hamas al zijn krijgers ‘gemakshalve’ bij de burgerslachtoffers telt en de P.A. hetzelfde doet door de terroristen die door de IDF in Jenin en Nablus geëlimineerd worden op het conto schrijft van de kolonisten.

Ik hoor mensen spreken over ‘‘from the river to the sea, Palestine will be free’ en daarmee zeggen dat niet alleen Judea en Samaria maar heel Israël gezuiverd moet worden van Joden. Ik hoor het journaille nooit over de 23 Joden die vermoord zijn in Itamar of de automobilisten die in Huwara van de weg zijn afgeschoten. Over antisemitisme gesproken. Een enkele keer en dan viel het woord kolonist, alsof geen mens maar een inhumaan wezen was opgeruimd.

Ik lees hoe men verhullend spreekt over Oost-Jeruzalem, alsof het niets met God en Israël te maken heeft. God wordt sowieso verzwegen. Ik hoor ze spreken over Palestina, alsof het spreken over Judea en Samaria een onjuiste benaming is van het gebied. Terwijl het omgekeerde waar is. De naam Palestina kreeg het van de Romeinen, verwijzend naar de erfvijanden van het Joodse volk, de Filistijnen. En neem de aanduiding ‘kolonisten’, alsof de Joden er nieuwkomers zijn en er een tijd geweest is waarin er geen Joden woonden in Jeruzalem en in de rest van het Heilige Land.

We laten hen niet alleen staan
Waarom steunen wij de Joodse nederzettingen? Omdat we ertegen zijn dat Arabieren er wonen in hun eigen dorpen? Natuurlijk niet. De Arabieren hebben er hun eigen dorpen en steden als Jenin en Ramallah, autonoom, met hun eigen bestuur en president en broodnodige ‘politiemacht’. En we hebben gemerkt dat zij het zijn die de Joodse dorpen en steden daar helpen bouwen en hoe veel van hen lijden onder hun eigen bestuur. We zijn niet tegen Palestijnen maar zijn er wel tegen als zij op school leren Joden te haten en er op uit zijn om Joden te doden.

Is het de journalisten trouwens nooit opgevallen dat Arabische dorpen geen veiligheidscamera’s nodig hebben en geen hekken en poorten om hun nederzettingen hebben. Wie de recente geschiedenis kent, weet dat Israël herhaaldelijk aangeboden heeft om land op te geven voor vrede. Eén keer zelfs 95 procent van de zogenaamde Westbank. Maar die zou ook moeten weten dat de leiding van de Palestijnse Autonomie in een toekomstige staat geen Joden duldt. En dat alles terwijl in de rest van Israël twee miljoen Arabieren wonen die dezelfde rechten hebben.

Waarom steunen wij de Joden in Judea en Samaria? Omdat wij er tientallen keren geweest zijn en de Joden daar in de ogen gekeken hebben. We hebben geproefd hoe lief zij het land hebben als het erfdeel van de Heere. Als zij wijngaarden planten en wegen aanleggen spreken zij over de verlossing van het land en een heiliging van de Naam van God. We hebben gezien hoe zij in shalom willen samenleven met de Arabieren om hen heen en hoe dat ook vaak gebeurt. Ze hebben ons gevraagd om met hen te bidden en uit Gods woord te lezen. Ze hebben ons genodigd aan de sabbatstafel en ze hebben hun kinderen verteld, zoals de eerste keer dat ik bij een settler kwam, dat dit mensen zijn die hen niet haten.

Waarom steunen wij de Joden in Judea en Samaria? Omdat wij geloven in de onverbrekelijke trouw van God aan Zijn Woord en omdat wij geloven dat Israël Zijn erfdeel is en dat het niet gebroken mag worden (Joël 2 en 3).

Waarom steunen wij de Joden in het hart van Israël? Omdat we hen niet alleen laten staan. We keren hen onze rug niet toe. Te lang en te veel hebben wij de zusters en broeders van de Koning der Joden verraden of ons in een woordeloos stilzwijgen gehuld.

Ds. Henk Poot spreekt als Israëlpredikant in heel Nederland over Gods plan met Israël. Bovenstaand artikel verscheen op de website van Christenen voor Israël en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.